บทที่ 90 ถ้าถามก็บอกว่ามิตรภาพลูกผู้ชาย

การลองชิมลางปล่อยตอนแรกของ "คู่แท้ลิขิตรัก" นั้น สิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึงเลยก็คือ ภายในเวลาเพียงแค่คืนเดียว กระแสก็เบนเข็มหลุดโลกไปไกลลิบ

อย่างแรกเลย ด้วยความที่เสื้อผ้าหน้าผมของลู่ชิงอวี่ดูดีมากจริง ๆ การที่ผู้ชมจะพากันหวีดหน้าจอจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

ตอนแรกมีความยาวรวม 62 นาที ในสถิติของแถบความคืบหน้าการรับชม มีจุดพีกยอดวิวสูงสุดสามจุด จุดแรกคือตอนที่ลู่ชิงอวี่เปิดตัวปรากฏกาย จุดที่สองคือตอนที่เขาแอบมองพระนางอยู่ด้วยกันแล้วหึงเงียบ ๆ อยู่ข้างหลัง และจุดที่สามคือฉากที่เขาประจันหน้ากับพระเอก

ทว่าทิศทางของกระแสดันเบี่ยงไปทางแปลก ๆ ในสองจุดพีกหลังนี่เอง

ไม่ใช่ว่าไม่มีคนจิ้นคู่พระนางที่เป็นเพื่อนสมัยเด็ก แต่ปฏิกิริยาของทุกคนหลังจากดูตอนแรกจบกลับเป็นว่า

[จำเป็นต้องมีนางเอกจริงเหรอ?]

[พระเอกกับพระรองคู่กันไม่ได้เหรอ?]

[แน่ใจนะว่าพระรองหึงนางเอก ไม่ใช่หึงพระเอก?]

[โอ๊ยยยย สายตาของลู่ชิงอวี่นี่มันอะไรกัน ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่ากำลังมองใครอยู่กันแน่]

[ฉันว่าวิถัดไปหลังจากสองคนนี้ประจันหน้ากัน ต้องเป็นน้องผลักพระเอกชิดกำแพง แล้วพระเอกก็ถามว่า 'นายบ้าไปแล้วเหรอ?' แน่ ๆ]

[กระดุมเสื้อเชิ้ตขาวแทบจะปริแล้ว น้องช่วยออกแรงอีกนิดนึงได้ไหม]

ชาวเน็ตบางคนถึงขั้นตัดต่อคลิปเส้นเรื่องพระเอกกับพระรองข้ามคืน เพียงคืนเดียวยอดวิวก็ทะลุห้าแสน พอกดเข้าไปดูกันแล้ว

ไม่มีอะไรผิดเพี้ยนเลย นี่แหละคือพล็อตเรื่องที่ถูกต้อง

หลังจาก "คู่แท้ลิขิตรัก" ตอนแรกออนแอร์จบ หวังหนิง ผู้กำกับ และเหล่านักแสดงต่างก็คอยลุ้นผลตอบรับของตอนแรกอย่างใจจดใจจ่อ

เพราะเรื่องนี้ส่งผลต่อการทำงานในอนาคตของพวกเขา หากตัวเลขยอดวิวไม่ดี จากเดิมที่วางไว้ 16 ตอน อาจจะถูกหั่นเหลือแค่ 12 ตอนได้

ช่วงนี้ผู้กำกับเองก็ชอบเข้าไปส่องคอมเมนต์ในเน็ต พอลองเปิดดู ก็ไถไปเจอฟีดแบ็กและคลิปวิดีโอที่ชาวเน็ตตัดต่อไว้ทันที

เขาเลือกเปิดดูคลิปที่กำลังฮิตอยู่สองสามคลิป ดูจบปุ๊บ ผู้กำกับถึงกับอึ้งไปเลย

??? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? คนตัดต่อตัดมั่วเหรอ?

ผู้กำกับรีบไปเปิดดูต้นฉบับทันที ก็ไม่มีอะไรนี่หว่า ตัดต่อออกมาปกติดีทุกอย่าง!

หวังหนิงที่เคยคลุกคลีอยู่ในวงการมินิซีรีส์มาก่อน ค่อนข้างเปิดกว้างและรับได้กับพล็อตเรื่องชวนจิ้น หรือแม้แต่คู่จิ้นนอกกระแสที่ชาวเน็ตจับคู่กันเอง แต่การที่คู่พระเอกกับพระรองจะแมสขนาดนี้ก็เป็นสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงเหมือนกัน

เมื่อมองดูคีย์เวิร์ดบนคำค้นหายอดนิยม หวังหนิงก็ลังเลไปครู่หนึ่ง

"คู่แท้ลิขิตรัก" ปังขึ้นมาก็เป็นเรื่องดี ผลงานชิ้นนี้เป็นของชิงเฉิงเอนเตอร์เทนเมนต์ ถ้าซีรีส์ดัง บริษัทก็ได้เงิน ลู่ชิงอวี่ไม่ได้เป็นแค่บอส แต่ยังเป็นนักแสดงด้วย พอผลงานดัง ตัวเขาก็ได้ทั้งเงินทั้งชื่อเสียง ในเมื่อเป็นแบบนี้... ขอโทษด้วยนะครับบอส

หวังหนิงยกหูโทรศัพท์โทรหาทีมการตลาดทันที "ปั่นกระแสคู่จิ้นพระเอกกับพระรองให้ผมหน่อย"

หวังหนิง: บอสครับ ผมรู้ว่าคุณไม่ถือสาหรอก

ลู่ชิงอวี่จู่ ๆ ก็จามออกมาสองทีติด

เขายังไม่ทันได้ดูผลตอบรับหลังการออนแอร์ของ "คู่แท้ลิขิตรัก" มือถือก็สั่นครืด ๆ พอลู่ชิงอวี่เปิดดูก็ประหลาดใจที่เห็นข้อความจากโหลวชิงหราน

วันนี้โหลวชิงหรานหยุดพักผ่อนอยู่บ้าน ตอนไถมือถือก็บังเอิญเห็นผลงานซีรีส์เรื่องหนึ่งของลู่ชิงอวี่เพิ่งปล่อยออกมาพอดี

ทั้งสองคนร่วมรายการด้วยกันมาตั้งนาน เธอยังไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าลู่ชิงอวี่แสดงละครเป็นด้วย ด้วยความอยากรู้อยากเห็น โหลวชิงหรานจึงกดเข้าไปดูตอนแรก

พอดูจบ โหลวชิงหรานก็กรี๊ดลั่นก่อนจะรีบส่งข้อความหาลู่ชิงอวี่

"ชิงอวี่ แอบบอกฉันหน่อยสิ ตกลงตอนท้ายกู้ซื่อได้คู่กับโม่เซิงไหม"

ลู่ชิงอวี่มองวีแชตด้วยความงุนงง : ??? อะไรของเธอน่ะ

โหลวชิงหรานส่งมาอีกประโยค "ฉันไปสืบมาแล้วนะ คนเขียนบทเรื่องนี้เคยเขียนนิยายวายมาก่อน ฉันว่าแล้วเชียวว่าเดาไม่ผิด!"

ลู่ชิงอวี่: ???

"เดี๋ยวนะ พี่โหลว ใจเย็นก่อนครับ พี่น่าจะเข้าใจอะไรผิดไปหน่อยแล้ว"

โหลวชิงหราน: "ไม่ต้องสปอยล์ฉันแล้ว ฉันเข้าใจดีว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าถ่ายแบบตรงไปตรงมาคงไม่ผ่านเซนเซอร์ใช่ไหมล่ะ พวกเธอเลยต้องแอบใส่มาแบบลับ ๆ..."

"คุณพระ คิดแล้วตื่นเต้นชะมัด ชิงอวี่ ฉันไม่กวนละ ตั้งใจถ่ายละครไปนะ"

ลู่ชิงอวี่: !!!

ซูจี้สิงก็เห็นกระแสตอบรับบนอินเทอร์เน็ตแล้วเช่นกัน เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าลู่ชิงอวี่จะต้องถูกจับจิ้น แต่คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่ากระแสคู่พระเอกกับพระรองจะแรงแซงหน้าคู่พระนางไปไกลขนาดนี้

แบบนี้ ถ้าไม่ช่วยดันกระแสเพิ่มอีกหน่อย ก็คงจะรู้สึกผิดต่อลู่ชิงอวี่แย่

ด้วยเหตุนี้ ทางฝั่งซูจี้สิงจึงสั่งให้ทีมการตลาดเร่งดันกระแสขึ้นไปอีกทาง

เพียงชั่วข้ามคืน ลู่ชิงอวี่กับโจวฟ่างก็ถูกดันขึ้นสู่อันดับสามของฮอตเสิร์ช

โจวฟ่างเองก็คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะดังขึ้นมาได้ในคืนเดียว แม้ความดังที่ว่านี้จะผิดไปจากที่เขาจินตนาการไว้ไม่น้อยก็ตาม

ข้ามคืนเดียว ยอดผู้ติดตามของเขาเพิ่มขึ้นถึงหนึ่งแสนเจ็ดหมื่นคน จำนวนอีเมลและคอมเมนต์ในเวยป๋อมีมากกว่าตลอดหกเจ็ดปีที่ผ่านมารวมกันเสียอีก

โจวฟ่างตื่นเต้นอยู่บ้าง เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของการได้ลืมตาอ้าปากอย่างแท้จริง

วันรุ่งขึ้น ทุกคนต่างไปถ่ายละครกันตามปกติ

ปกติแล้วบทละครจะถูกส่งให้นักแสดงตั้งแต่ก่อนเปิดกล้อง หากไม่มีอะไรผิดพลาด ก็จะถ่ายทำตามบทนั้นไป ทว่ากองถ่ายของพวกเขากลับพิเศษกว่าเล็กน้อย

เพราะกองถ่ายใช้วิธีถ่ายไปออนแอร์ไป คนเขียนบทจึงปักหลักอยู่ที่กองถ่ายตลอด หลังจากดูฟีดแบ็กตอนแรกแล้ว ผู้กำกับก็จงใจเรียกคนเขียนบทมาปรับบทเล็กน้อย

วันรุ่งขึ้นตอนที่ลู่ชิงอวี่ได้รับบทมา เขารู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย ตามบทเดิม ความรู้สึกชอบที่เขามีต่อนางเอกนั้นค่อนข้างชัดเจน มีบทพูดในหลายๆ ซีนที่แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขารักนางเอก ทว่าตอนนี้กลับถูกปรับให้อารมณ์ดูคลุมเครือและซ่อนเร้นขึ้น

ส่วนจุดยืนในการเผชิญหน้าอันดุเดือดระหว่างเขากับพระเอก บทพูดกลับเริ่มไม่ชัดเจนเสียอย่างนั้น

ลู่ชิงอวี่จับอารมณ์บางจุดไม่ค่อยถูก พอดีคนเขียนบทอยู่ที่นั่น เขาจึงเอ่ยปากถามไปสองสามประโยค

"อาจารย์ครับ ในฉากนี้พระรองใช้อภิสิทธิ์ของตัวเองแย่งโปรเจกต์ของพระเอกไป พอพระเอกมาเอาเรื่อง พระรองก็บอกพระเอกว่านี่คือบทเรียนเตือนใจ ถ้ายังไม่ยอมถอยห่างจากนางเอก อนาคตเขาก็จะทำแบบนี้อีก พล็อตตรงนี้ผมไม่ได้ติดใจอะไรหรอกครับ แต่อารมณ์ของพระรองในฉากนี้ผมยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร"

คนเขียนบทเหลือบมองเนื้อหาที่เธอเร่งแก้ข้ามคืนตามคำสั่งของผู้กำกับ

ในบทเดิม คำบรรยายสีหน้าของพระรองคือ: วินาทีที่พระเอกพุ่งเข้ามาเอาเรื่อง ในแววตาของพระรองเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม รู้สึกว่าการบี้พระเอกให้ตายนั้นง่ายดายเหมือนบี้มด

ทว่าเนื้อหาที่แก้ใหม่กลับเป็น: พระรองมองพระเอกด้วยสายตามีความหมายลึกซึ้ง ยามเผชิญหน้ากับพระเอกที่กำลังเกรี้ยวกราด ท่าทีนิ่งสงบแฝงไว้ด้วยความรู้สึกคาดหวังบางอย่าง...

ลู่ชิงอวี่: "อาจารย์ครับ ที่ว่า 'มีความหมายลึกซึ้ง' นี่หมายความว่ายังไงเหรอครับ ผมต้องสื่ออารมณ์แบบไหนออกมา?"

คนเขียนบทดันแว่นตาขึ้น ใบหน้าประดับรอยยิ้มที่พยายามสะกดกลั้นไว้ เมื่อสบสายตาอันบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของลู่ชิงอวี่ เธอก็เอ่ยว่า "น้องชาย ตอนที่เธอประจันหน้ากับพระเอก เธอต้องมีความรู้สึกอยากรู้อยากเห็นและแฝงการค้นหาอยู่ในใจหน่อยๆ นะจ๊ะ"

ลู่ชิงอวี่: ??? "ทำไมล่ะครับ ไม่ควรจะเป็นความอิจฉาและความเกลียดชังหรอกเหรอครับ"

ลู่ชิงอวี่ไม่เข้าใจ

สมกับเป็นคนเขียนบทมืออาชีพ เธออธิบายต่อ "เธอลองคิดดูสิ ตัวละครพระรองทั้งหล่อทั้งรวย คนแบบนี้ในชีวิตจริงต้องมีความมั่นใจในตัวเองสูงมากไม่ใช่เหรอ"

ลู่ชิงอวี่นึกถึงตัวเอง "ก็จริงครับ"

คนเขียนบท: "แล้วคนที่มีความมั่นใจ จะไปอิจฉาหรือเกลียดคนที่หน้าตาไม่หล่อเท่าตัวเอง แถมยังไม่รวยเท่าตัวเองด้วยเหรอ"

ลู่ชิงอวี่: "เอ่อ ก็คงไม่หรอกครับ"

คนเขียนบท: "นั่นไงล่ะ! สายตาที่เขามองพระเอกก็เลยต้องมีความรู้สึกอยากค้นหา แฝงความรู้สึกแบบ 'ฉันอยากรู้จักนายจัง ทำไมทั้งจนขนาดนี้แต่นางเอกยังชอบนายได้ นางเอกชอบนายตรงไหนกันแน่' อะไรทำนองนี้"

ลู่ชิงอวี่ถึงบางอ้อทันที "ถ้าอาจารย์อธิบายแบบนี้ ผมก็เข้าใจแล้วครับ"

ลู่ชิงอวี่เดินกลับไปถ่ายละครต่อ คนเขียนบทปาดเหงื่อบนหน้าผากพลางคิดในใจ: แม่คนนี้เขียนบทระดับมืออาชีพย่ะ