บทที่ 97 มีคนโกง

พวกมหาวิทยาลัยสายศิลปะอย่างเป่ยเตี้ยนไม่ได้กำหนดคะแนนวิชาการไว้สูงนัก 250 คะแนนก็ถือว่าอยู่ในระดับปานกลางแล้ว ตอนที่เธอสอบเข้าวิทยาลัยดนตรีเองก็ทำได้ 298 คะแนน ซึ่งแค่นั้นก็คว้าอันดับหนึ่งมาได้แล้ว

โหลวชิงหรานเอาคะแนนของตัวเองในอดีตมาให้กำลังใจลู่ชิงอวี่ทันที เพราะอยากเพิ่มความมั่นใจให้เขา

ลู่ชิงอวี่ "อันนั้นได้เกินอยู่แล้วครับ"

โหลวชิงหรานไม่ได้ติดตามข่าวในเน็ตเรื่องที่ลู่ชิงอวี่สมัครชิงเป่ย จึงคิดว่าเขาน่าจะสมัครพวกวิทยาลัยดนตรีเหมือนกัน

"ถ้าได้สัก 250 คะแนนก็พอแล้วล่ะ ฉันว่าเธอสอบติดมหาวิทยาลัยได้สบายมาก"

พอลู่ชิงอวี่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับชะงักไป "ชิงเป่ยมีสาขาที่ใช้แค่ 250 คะแนนก็เข้าได้ด้วยเหรอครับ หรือว่าผมตกหล่นข้อมูลอะไรไป?"

โหลวชิงหรานงงเป็นไก่ตาแตก "ชิงเป่ยอะไรกัน เกี่ยวอะไรกับชิงเป่ยด้วยล่ะ"

ลู่ชิงอวี่ตอบอย่างเป็นเรื่องปกติ "ผมสมัครชิงเป่ยไปน่ะครับ"

โหลวชิงหรานอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ตาจะแทบถลนออกมาจากเบ้า "เธอสมัครชิงเป่ยเนี่ยนะ???"

ลู่ชิงอวี่พยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ "สาขาการเงินของชิงเป่ยครับ"

แม้แต่โหลวชิงหรานที่สุขุมอยู่เสมอ พอได้รู้ว่าลู่ชิงอวี่สมัครชิงเป่ย ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวก็คือ... บ้าไปแล้วแน่ๆ!

ทางเดินดีๆ มีให้เดินไม่เดิน อยากจะกระโดดตึกตายซะงั้น!

"นะ... น้องชาย เธอคงกดดันไม่น้อยเลยใช่ไหมเนี่ย"

ลู่ชิงอวี่ "ผมไม่กดดันหรอกครับ แต่ผู้จัดการส่วนตัวของผมน่าจะกดดันหนักมากจริงๆ"

โหลวชิงหรานเม้มปาก ถ้าจะใช้คำเปรียบเทียบที่เหมาะเจาะที่สุดก็คงเป็น 'หมูตายไม่กลัวน้ำร้อนลวก' ไม่มีความกังวลอะไรสักนิด

ตัวเขาเองสอบไม่ติดย่อมไม่กดดันอยู่แล้ว แต่คนที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวคงได้โดนแฟนคลับของลู่ชิงอวี่สวดเละแน่

โหลวชิงหรานจินตนาการภาพออกเลยว่า ตอนที่ลู่ชิงอวี่สอบตก แฟนคลับของเขาจะต้องพากันไปตั้งคำถามกับซูจี้สิงอย่างแน่นอน ว่าทำไมตอนที่ลู่ชิงอวี่หุนหันพลันแล่นสมัครชิงเป่ยถึงไม่ยอมห้ามปราม

ในเวลานี้ ลู่ชิงอวี่นั่งอยู่บนโซฟาหน้าเวทีเพื่อรอรายการเริ่ม ทั่วทั้งร่างของเขาแผ่รังสีความผ่อนคลายออกมาโดยธรรมชาติ จนโหลวชิงหรานอดที่จะอิจฉาไม่ได้ นี่มันพรสวรรค์ชัดๆ

เมื่อถึงเวลาหนึ่งทุ่มตรง รายการก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ พร้อมกับการเปิดไลฟ์สด

ทันทีที่รายการเริ่มต้นขึ้น ยอดผู้ชมไลฟ์สดก็พุ่งทะยานแตะ 7 ล้านคนทันที ผู้กำกับดีใจจนแทบคลั่ง เพราะหลายซีซันก่อนหน้านี้เริ่มเปิดตัวแค่ประมาณ 5 แสนคน ช่วงที่ดีหน่อยก็แตะได้ถึง 2 ล้านคน แต่ไม่เคยเกิน 5 ล้านคนมาก่อนเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึง 7 ล้านคนอย่างในตอนนี้

ผู้กำกับตื่นเต้นจนลมหายใจติดขัด ดูเหมือนว่ารูปแบบการแข่งขันนี้จะถูกใจทุกคนเข้าแล้วจริงๆ

บนเวที พิธีกรเดินออกมากล่าวเปิดรายการตอนสุดท้ายของ "คู่หูเสียงดนตรี"

[มาแล้วๆ ได้ยินว่าทีมงาน "คู่หูเสียงดนตรี" เป็นบ้าไปแล้ว เลยแวะมาดูหน่อย]

[เพิ่งเคยเห็นรายการวาไรตี้ที่กล้าแข่งแบบนี้เป็นครั้งแรก วัดกึ๋นคนดนตรีสุดๆ]

[อยากรู้จริงว่าเดี๋ยวสุ่มคนดูขึ้นมาจะเจอตัวตึงตัวประหลาดบ้างไหม]

[ขอโจทย์พิสดารแล้วก็ยากๆ หน่อย พวกเราชอบดูอะไรที่ตื่นเต้นเร้าใจ]

[มาเชียร์น้องชาย ตอนสุดท้ายแล้วนะ น้องชายสู้ๆ นิ่งเข้าไว้]

ลำดับการขึ้นแสดงในรอบนี้ตัดสินจากคะแนนสะสมในตอนที่แล้ว ยิ่งคะแนนสูงก็ยิ่งได้ขึ้นแสดงเป็นลำดับท้ายๆ

จางเซี่ยวเซี่ยวได้ขึ้นแสดงเป็นคนแรก

พิธีกรยืนอยู่บนเวทีกล่าวเชิญจางเซี่ยวเซี่ยว เธอจึงค่อยๆ ก้าวขึ้นสู่เวที

แม้ว่าผู้ชมด้านล่างจะนั่งกระจายกันอยู่ แต่ก็ดูออกได้ง่ายมากว่าใครเป็นแฟนคลับของใคร

ในมือของพวกเขาต่างถือแท่งไฟหลากหลายสีสัน หรือไม่ก็ชูป้ายเชียร์ที่มีชื่อของไอดอลตัวเองอยู่

ตอนนี้จางเซี่ยวเซี่ยวประหม่ามาก เธอไม่รู้เลยว่าจะสุ่มได้ใคร และคนที่ถูกเลือกจะโยนโจทย์หินอะไรมาให้เธอ

หลังจากจางเซี่ยวเซี่ยวเตรียมตัวพร้อมแล้ว ทีมงานควบคุมไฟก็เริ่มกวาดแสงไฟไปรอบๆ

แสงไฟกวาดผ่านที่นั่งผู้ชมอย่างรวดเร็ว เมื่อจางเซี่ยวเซี่ยวตะโกนสั่งหยุด ผู้ชมคนแรกก็ปรากฏตัวขึ้น เป็นผู้ชมชายคนหนึ่ง

ผู้ชมชายคนนั้นถือแท่งไฟสีแดงอยู่ในมือ จางเซี่ยวเซี่ยวรู้สึกดีใจขึ้นมาในทันที เพราะนี่คือแฟนคลับของเธอนั่นเอง

แฟนคลับคนนี้เองก็ตื่นเต้นมาก เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะได้รับเลือก แถมคนที่ยืนอยู่บนเวทียังเป็นไอดอลของตัวเองอีกด้วย

พิธีกรถาม "คุณผู้ชายท่านนี้ครับ รบกวนช่วยกำหนดแนวเพลงแต่งใหม่ให้อาจารย์จางด้วยครับ"

ชายหนุ่มยืนอยู่บนเวทีแล้วเอ่ยอย่างตื่นเต้น "อ๊ะ เสี้ยวเสี้ยว ผมอยากให้คุณร้องเพลงป็อปครับ"

จางเซี่ยวเซี่ยวได้ยินคีย์เวิร์ดนี้แล้วดีใจมาก ดนตรีป็อปเป็นแนวถนัดของเธออยู่แล้ว

จางเซี่ยวเซี่ยว "ตกลงค่ะ ขอบคุณนะคะ"

พอเด็กหนุ่มนั่งลง ในฮอลล์ก็เริ่มสุ่มเลือกคนดูคนที่สอง คนที่สองลุกขึ้นยืนเป็นผู้หญิง คราวนี้ไม่ใช่แฟนคลับของเธอแล้ว แต่หญิงสาวคนนี้ยังคงเป็นมิตรมาก เครื่องดนตรีที่เธอเลือกให้จางเซี่ยวเซี่ยวคือเปียโน จางเซี่ยวเซี่ยวรู้สึกว่าตัวเองโชคดีเหลือเกิน

เครื่องดนตรีอย่างเปียโน พูดไปก็เหมือนไม่ได้พูด เหมือนกับการที่บ้านมีแค่แอปเปิล ก็เท่ากับไม่มีผลไม้นั่นแหละ

แต่แบบนี้ก็ทำให้คีย์เวิร์ดของจางเซี่ยวเซี่ยวลดลงไปหนึ่ง เธอแค่โฟกัสกับอีกสองคีย์เวิร์ดที่เหลือก็พอ

คีย์เวิร์ดที่สามถูกเลือกโดยผู้ชายคนหนึ่ง เขาเป็นแฟนคลับของซ่งเคอ แฟนคลับคนนี้บอกว่าตัวเองชอบวันฝนตกมากที่สุด ดังนั้นคีย์เวิร์ดที่เลือกจึงเป็น "วันฝนตก"

หลังจากคีย์เวิร์ดทั้งสามคำออกมาครบ จางเซี่ยวเซี่ยวก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก มันช่างใจดีกับเธอจริง ๆ

จางเซี่ยวเซี่ยวยิ้มจนหน้าบาน จากนั้นก็เดินลงจากเวทีพร้อมคีย์เวิร์ดทั้งสามคำของเธอ แล้วโหลวชิงหรานก็ขึ้นเวทีมาแทน

ระดับความยากของโหลวชิงหรานสูงกว่าจางเซี่ยวเซี่ยว คีย์เวิร์ดทั้งสามคำของเธอคือ โฟล์กซอง กีตาร์ เลิกรา

เพลงที่โหลวชิงหรานร้องบ่อยที่สุดก็คือเพลงป็อป เพลงโฟล์กซองเคยสัมผัสมาบ้างและตัวเองก็ชอบฟัง แม้จะมีความยากอยู่บ้างแต่ก็ใช่ว่าจะรับมือไม่ได้

คนที่สามที่ขึ้นเวทีก็คือซ่งเคอ เขายืนอยู่บนเวที ทีมงานฝ่ายจัดแสงได้รับคำสั่งไว้ล่วงหน้าแล้ว ทุกครั้งที่ซ่งเคอตะโกนสั่งหยุด พวกเขาจึงใช้เวลา 0.5 วินาทีส่องไฟไปยังคนที่ถือแท่งไฟสีน้ำเงินที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที และก็เป็นไปตามคาด แฟนคลับของซ่งเคอย่อมเข้าข้างเขาอยู่แล้ว

ทำแบบเดิมซ้ำกันสามครั้ง ในที่สุดคีย์เวิร์ดที่ซ่งเคอได้ก็คือ ร็อก กีตาร์ ยั่วยวน

คีย์เวิร์ดทั้งสามคำนี้เรียกได้ว่าอยู่ในคอมฟอร์ตโซนของซ่งเคออย่างสมบูรณ์แบบ

[จางเซี่ยวเซี่ยวกับซ่งเคอโชคดีจัง ได้แนวเพลงที่ตัวเองถนัดทั้งคู่เลย]

[ใช่ ๆ ชิงหรานเสียเปรียบกว่านิดหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะร้องไม่ได้]

[รู้สึกว่าโหมดนรกนี้ไม่ได้นรกขนาดนั้นนะ]

[อยากดูอะไรที่มันเร้าใจกว่านี้อะ ทำไมคนดูเรียบร้อยกันจัง ออกโจทย์ยาก ๆ หน่อยสิ ไม่ต้องเกรงใจ!]

ตอนนี้ยอดคนดูไลฟ์สดทะลุสิบห้าล้านไปแล้ว ผู้กำกับมองดูตัวเลขนี้แล้วแทบจะพอใจจนไม่รู้จะพอใจยังไง

แต่เขาก็สังเกตเห็นว่าทุกคนบ่นกันว่าโหมดนรกนี้ไม่ได้ยากขนาดนั้น ซึ่งเรื่องนี้ผู้กำกับก็จนปัญญาจริง ๆ เพราะเขาทำเต็มที่แล้ว

คนที่สี่ ในที่สุดก็ถึงคิวลู่ชิงอวี่ขึ้นเวที

กติกาการแข่งขันที่คล้ายกับการเปิดกล่องสุ่มแบบนี้ทำให้ลู่ชิงอวี่ตั้งตารออยู่บ้าง เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าตัวเองจะได้อะไร

แสงไฟเริ่มกวาดไปทั่วทั้งฮอลล์ ผู้ชมคนแรกถูกเลือกออกมาแล้ว ในมือถือแท่งไฟสีน้ำเงิน

ยังไม่ทันที่ลู่ชิงอวี่จะมีปฏิกิริยาอะไร เฉินถิงที่เห็นแท่งไฟสีน้ำเงินอันนี้ก็ใจกระตุกวาบ

เขาไถดูข่าวสารบนอินเทอร์เน็ตค่อนข้างบ่อย ซ่งเคอแพ้ติดกันสองรอบ แฟนคลับของซ่งเคอไม่มีทางชอบลู่ชิงอวี่แน่ เกรงว่าจะหาเรื่องแกล้ง

แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือ พ่อหนุ่มคนนี้เลือกแนวเพลงป็อปให้ลู่ชิงอวี่เช่นกัน ไม่ได้ทำให้เขาลำบากใจเลย

เพลงป็อปถือเป็นแนวเพลงที่พบได้บ่อยที่สุด นักร้องมีพื้นที่ให้แสดงฝีมือได้กว้างมาก

หลังจากผู้ชมคนแรกนั่งลงก็เริ่มสุ่มคนที่สอง บังเอิญว่าคราวนี้ก็ยังคงเป็นแฟนคลับของซ่งเคอ ทว่าเครื่องดนตรีที่เขาเลือกนั้นกลับไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไรแล้ว