บทที่ 124 ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

ใช่แล้ว! นี่คือปัญหาที่ร้ายแรงจริงๆ! ความร่วมมือทางธุรกิจ สิ่งสำคัญที่สุดคือความน่าเชื่อถือ หากเพื่อจะโจมตีคู่แข่ง แต่กลับไปสร้างความขุ่นเคืองให้ลูกค้าเก่าทั้งหมด ก็ไม่ต่างอะไรกับการทำลายกำแพงเมืองของตัวเอง ถ้าจัดการไม่ดี ความน่าเชื่อถือทางธุรกิจของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลจะพังพินาศในพริบตา หรืออาจถึงขั้นถูกฟ้องร้องเป็นลูกโซ่ ลากบริษัทลงสู่หุบเหวแห่งความหายนะ

เสิ่นฮ่าวที่กำลังจดบันทึกการประชุมอยู่ด้านข้าง ได้ยินคำถามของหม่าอวี่เถิงก็รู้สึกสะดุดใจเช่นกัน เขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมองหลี่ลี่ซิน อยากรู้ว่าหญิงแกร่งผู้เฉียบขาดคนนี้ จะรับมือกับคำถามของเจ้านายอย่างไร

แต่ทว่า ผิดไปจากที่ทุกคนคาด เมื่อเผชิญกับคำถามของหม่าอวี่เถิง หลี่ลี่ซินไม่เพียงแต่ไม่มีความประหม่าแม้แต่น้อย มุมปากกลับยกยิ้มอย่างมั่นใจ แฝงความเจ้าเล่ห์นิดๆ รอยยิ้มนั้น ราวกับบอกว่าทุกอย่างอยู่ในกำมือของเธอแล้ว "ท่านประธานคะ เกี่ยวกับปัญหานี้..." เธอเอ่ยขึ้นอย่างไม่รีบร้อน "ดิฉันมีแผน 'ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว' เตรียมไว้พอดีค่ะ..."

"แผนของดิฉันคือ เราจะเป็นฝ่ายติดต่อไปยังลูกค้าที่มีสัญญาระยะยาวกับเราทั้งหมด เพื่อแจ้งให้ทราบอย่างชัดเจนว่า เนื่องจากเราสร้างห่วงโซ่อุตสาหกรรมเองได้สำเร็จ สินค้าจึงจะมีการลดราคาครั้งใหญ่ค่ะ" คำพูดของหลี่ลี่ซิน ทำให้ผู้บริหารบางคนในที่ประชุมขมวดคิ้ว เป็นฝ่ายไปบอกลูกค้าเอง? นี่มันหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ ไม่ใช่เหรอ?

แต่ประโยคถัดมาของหลี่ลี่ซิน ก็ทำให้ทุกคนเข้าใจความคิดของเธอ "แต่ว่า... ยอดเงินสั่งซื้อรวมที่ระบุในสัญญา จะไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่สตางค์เดียวค่ะ"