บทที่ 127 วาตานาเบะ ยูอิจิ ผู้ยากลำบาก

"ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ" วาตานาเบะ ยูอิจิ กวาดสายตามองเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาที่นั่งคอตกกันอยู่ในห้องประชุม น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้าและความงุนงงอย่างลึกซึ้ง "นึกถึงตอนเริ่มต้น โซนี่ในฐานะผู้บุกเบิกและผู้นำในวงการแบตเตอรี่ลิเธียม เคยครองส่วนแบ่งการตลาดในระดับสากลมากกว่า 50 เปอร์เซ็นต์!"

"ความรุ่งโรจน์และเปี่ยมด้วยชีวิตชีวาในตอนนั้น ยังแจ่มชัดอยู่ตรงหน้า!"

"ผลปรากฏว่าผ่านไปแค่สองปี กลับตกต่ำลงจนต้องมานั่งคิดทั้งวันทั้งคืนว่าจะรีดต้นทุนวัตถุดิบและการผลิตออกมาทีละเล็กทีละน้อยได้อย่างไร!"

คำพูดของเขา ทำให้ทุกคนในที่ประชุมต่างรู้สึกเจ็บปวดไปตามๆ กัน แต่ก็ได้แต่เงียบงันไร้คำโต้แย้ง ทันใดนั้น ครืด... ครืด... โทรศัพท์มือถือโนเกียบนโต๊ะของเขาก็สั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน วาตานาเบะเหลือบมองหน้าจอแสดงผล [ซูซูกิ มาซาโอะ]

เมื่อเห็นชื่อนี้ ความรำคาญใจที่ยากจะระงับก็พุ่งพล่านขึ้นมาในใจทันที ซูซูกิ มาซาโอะ ผู้รับผิดชอบฝ่ายธุรกิจการสื่อสารเคลื่อนที่ ของโซนี่ ตามหลักการแล้ว การสังกัดอยู่ในเครือบริษัทเดียวกัน ควรจะเป็นหน่วยงานพี่น้องที่คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน แต่ความเป็นจริง กลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง