บทที่ 212 ความเสียดายของหม่าอวี่เถิง

มุมปากของหม่าอวี่เถิงกระตุกเล็กน้อย แม้ขอบของตัวเลขชุดนี้จะมัวๆ ไม่ชัดเจน และความสว่างก็ค่อนข้างต่ำ แต่มันก็ปรากฏขึ้นมาจริงๆ ซานชวนออโต้ถึงกับติดตั้งระบบ เฮดอัพดิสเพลย์ (HUD) ใส่ลงในรถยนต์ขนาดเล็กราคาไม่กี่หมื่นหยวน ไม่รู้จริงๆ ว่าดีไซเนอร์ของพวกเขาคิดอะไรอยู่ ความประหลาดใจของเขายังไม่จบแค่นั้น เขาเผลอเงยหน้ามองกระจกมองหลังภายในรถโดยไม่รู้ตัว แล้วก็ต้องอึ้งไปอีกรอบ ที่ขอบกระจกมองหลัง มีตัวอักษรจีนและตัวเลขสไตล์พิกเซลแถวหนึ่งสว่างขึ้นมา "ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, 23°C" เข็มทิศอิเล็กทรอนิกส์แบบหยาบๆ กับตัวเลขแสดงอุณหภูมิภายนอก หม่าอวี่เถิงเอนหลังพิงเบาะ พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เขาราวกับมองเห็นเงาของวิศวกรซานชวนกลุ่มนั้น พวกเขาถูกคำสั่งศาลมัดมือมัดเท้า แต่ก็ไม่ยอมจำนนที่จะจมดิ่งลงไป พวกเขาไม่มีเทคโนโลยีหลัก และไม่มีความสามารถในการรวบรวมซัพพลายเออร์ที่แข็งแกร่ง จึงทำได้เพียงพยายามอย่างสุดชีวิต หรือเรียกได้ว่าดื้อรั้น ที่จะเอา "ของดี" ทุกอย่างที่ตัวเองนึกออก มายัดใส่ลงไปบนโครงสร้างเก่าคร่ำครึของอัลโต้ เฮดอัพดิสเพลย์, กระจกมองหลังอิเล็กทรอนิกส์, การตกแต่งลายไม้... ของพวกนี้ถ้าแยกออกมาเดี่ยวๆ ล้วนถือเป็นสัญลักษณ์ของ "ไฮเทค" หรือ "ความหรูหรา" ในยุคสมัยนี้ แต่เมื่อพวกมันมารวมตัวกันอยู่บนรถเล็กราคาประหยัดด้วยวิธีการที่หยาบและเรียบง่ายเช่นนี้ มันจึงก่อให้เกิดความรู้สึกผสมผสานที่ดูตลกร้ายและน่าเวทนาในเวลาเดียวกัน

"เดี๋ยวผมลองขับดูหน่อย" หม่าอวี่เถิงหันไปบอกจูหลิงอวี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาเข้าเกียร์ เหยียบคันเร่งเบาๆ ฟูไลเออร์สีแดงค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากโรงงาน วิ่งไปบนถนนอันโล่งกว้างภายในนิคมอุตสาหกรรม คันที่จูหลิงอวี้ซื้อมาเป็นรุ่นท็อป ติดตั้งเครื่องยนต์นำเข้าจากมิตซูบิชิ อัตราเร่งถือว่ากระฉับกระเฉงใช้ได้ อาการกระตุกของเกียร์ก็อยู่ในเกณฑ์ที่รับได้ นอกจากช่วงล่างที่บางเบาจนรู้สึกเหมือนรถจะหลุดเป็นชิ้นๆ เวลาขับผ่านลูกระนาดแล้ว ในฐานะรถขับในเมือง สมรรถนะการขับขี่ถือว่าพอไหว หลังจากวนรอบนิคมไปสองรอบ หม่าอวี่เถิงก็นำรถกลับมาจอดที่เดิม "รถคันนี้ รุ่นท็อปขายเท่าไหร่?" เขาดับเครื่องยนต์ แล้วเอ่ยถาม จูหลิงอวี้ตอบทันที "บอสคะ ราคาที่ตัวแทนจำหน่ายแจ้งมาคือหกหมื่นแปดพันแปดร้อยหยวนค่ะ"

หกหมื่นแปดพันแปดร้อย ในหัวของหม่าอวี่เถิง แวบภาพรถยนต์รุ่นอื่นๆ ในยุคเดียวกันขึ้นมาทันที ราคารุ่นท็อปของรถพวกนั้น ส่วนใหญ่อยู่ที่ประมาณห้าหมื่นหยวน ฟูไลเออร์แพงกว่าคู่แข่งเกือบสองหมื่น เพื่อแลกกับออปชันที่สวยแต่รูปจูบไม่หอมเหล่านั้น และเพื่อเครื่องยนต์นำเข้าเครื่องนั้น การตั้งราคาของมัน ได้ทะลุขีดความสามารถในการจ่ายของกลุ่มเป้าหมายไปไกลโข "พวกเขายังมีรุ่นล่างอีกรุ่นค่ะ" จูหลิงอวี้เสริม "ใช้เครื่องยนต์ในประเทศของ ตงอัน ราคาถูกกว่ากันหมื่นกว่าหยวนค่ะ"

หม่าอวี่เถิงส่ายหน้า เขารู้ซึ้งถึงมาตรฐานเครื่องยนต์ในประเทศยุคนี้ดี ราคาถูกลงก็จริง แต่สิ่งที่ตามมาอย่างเลี่ยงไม่ได้คือประสบการณ์การขับขี่ที่ย่ำแย่ ปัญหาจุกจิกกวนใจ และความทนทานที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ผลิตภัณฑ์ที่ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องล้มเหลว รุ่นท็อปสมรรถนะโดยรวมดีก็จริง แต่เมื่อพิจารณาว่าเป็นแบรนด์ในประเทศ ความคุ้มค่าต่อราคาก็ต่ำ บวกกับมันเป็นรถ แฮตช์แบ็ก (รถท้ายตัด/สองกล่อง) ในสายตาลูกค้าในประเทศยุคปัจจุบัน รถแฮตช์แบ็กยังไงก็เทียบชั้นรถ ซีดาน ไม่ได้ ในเมื่อราคานี้สามารถซื้อรถเก๋งซีดานอย่าง จี๋ลี่ ตี้หาวได้แล้ว ทำไมคนถึงจะมาพิจารณาฟูไลเออร์คันนี้ล่ะ ส่วนรุ่นล่าง แม้ราคาจะพอๆ กับรถแฮตช์แบ็กกระแสหลักในตลาด แต่เมื่อเทียบกับคู่แข่งประเภทเดียวกัน ก็ยังมีข้อด้อยเรื่องระบบขับเคลื่อนซึ่งเป็นหัวใจสำคัญอยู่ดี