บทที่ 234 พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายพบหน้า

ประโยคนี้ถูกใจหลี่เหวินหลานเข้าอย่างจัง เธอหยุดเดินทันที ไฟในการต่อสู้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง ในหัวปรากฏรายการสิ่งที่ต้องทำเรียงเป็นหางว่าวขึ้นมาในชั่วพริบตา

เธอคว้ามือจงหงไว้ แล้วถามด้วยความร้อนใจ

"แล้วทางฝั่งพ่อแม่หนูว่างเมื่อไหร่จ๊ะ? พวกเราต้องรีบหาเวลาไปเยี่ยมคารวะ แล้วกำหนดวันกันได้แล้วนะ! นี่มันเรื่องใหญ่ระดับคอขาดบาดตาย จะชักช้าไม่ได้!"

เมื่อเผชิญหน้ากับว่าที่แม่สามีที่เข้าสู่ "โหมดทำงาน" ในชั่วพริบตา จงหงหันไปมองหม่าอวี่เถิงที่ยืนกอดอกดูสถานการณ์อย่างสบายใจ แล้วหันมายิ้มปลอบโยนให้หลี่เหวินหลาน

"คุณน้าไม่ต้องรีบร้อนนะคะ พอกลับไปถึงบ้านหนูจะบอกพ่อกับแม่ให้ค่ะ"