บทที่ 279 กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของโรงงาน?

ประโยคที่ดูเบาหวิวของหม่าอวี่เถิงที่ว่า "ใจสู้แต่ไร้กำลัง" เปรียบเสมือนฟางเส้นสุดท้ายที่กดทับลงมา จนทำลายกำแพงป้องกันทางจิตใจของเดวิด จอห์นสัน จนพังทลาย

เขามองดูชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าตัวเองถึงยี่สิบปีตรงหน้า แววตาลึกล้ำและเฉียบคมภายใต้กรอบแว่นสีดำนั้น ทำให้เขารู้สึกหมดหนทางอย่างบอกไม่ถูก

ข้ออ้างทั้งหมด คำขอร้องทั้งหมด ถูกอีกฝ่ายใช้กลยุทธ์สี่ตำลึงปาดพันชั่ง ปัดป้องไปได้อย่างง่ายดาย

ความกลัดกลุ้มบนใบหน้าของเดวิด จอห์นสัน ยิ่งฉายชัดขึ้น เขาเดินวนไปมาอย่างกระวนกระวายสองสามรอบ จู่ๆ ก็หยุดลง ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้เด็ดขาด

เขาเงยหน้าขึ้นขวับ จ้องมองหม่าอวี่เถิงเขม็ง แล้วเอ่ยออกมาทีละคำ