บทที่ 297 แบตเตอรี่โซนี่หวนคืนสังเวียน

"เมื่อถึงเวลานั้น ลำพังกำลังการผลิตของโรงงานส่านชวนออโต้แห่งเดียว เกรงว่าจะไม่เพียงพอครับ"

ดวงตาของจางจวินซั่วเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย จ้องมองหม่าอวี่เถิงเขม็ง ราวกับกลัวว่าจะพลาดคำพูดไปแม้แต่คำเดียว

หม่าอวี่เถิงสบสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังนั้น แล้วค่อยๆ เอ่ยข้อเสนอที่ทำให้อีกฝ่ายปฏิเสธไม่ลงออกมา

"ดังนั้น ผมกำลังพิจารณาอยู่ว่า บางทีเราอาจจะสร้างฐานการผลิตแห่งใหม่ขึ้นที่เผิงเฉิงครับ"

ราวกับมีเสียงระเบิดดัง "ตูม" ก้องในหัว จางจวินซั่วรู้สึกเพียงว่าเลือดลมสูบฉีดขึ้นหน้าจนร้อนผ่าว