ตอนที่ 303
บทที่ 303 แนวคิดในการรับมือ
minibunny · 6,038 ตัวอักษร
หม่าอวี่เถิงสัมผัสถึงความอบอุ่นบนฝ่ามือ ความหงุดหงิดในใจค่อยๆ จางหายไป
เขาเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าของอัมสเตอร์ดัมเป็นสีครามสดใส
"เราเที่ยวกันมานานขนาดนี้แล้ว น่าจะกลับกันได้แล้วนะคะ" จู่ๆ จงหงก็เอ่ยขึ้น
หม่าอวี่เถิงหันไปมองเธอ แววตาเต็มไปด้วยคำถาม
เขาคิดว่าจงหงคงอยากเที่ยวต่ออีกสักสองสามวัน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น