บทที่ 355 เตือนสติจางหรูจิง

จางหรูจิงเงียบไปเนิ่นนาน นานเสียจนอากาศในห้องทำงานราวกับจับตัวแข็ง

เลขาที่ยืนสงบเสงี่ยมอยู่ด้านหลังเขา ฝ่ามือเริ่มมีเหงื่อซึม เขาไม่เคยเห็นผู้อาวุโสจางแสดงสีหน้าสับสนและลำบากใจเช่นนี้มาก่อนในยามเจรจาธุรกิจ

ในที่สุด จางหรูจิงก็ค่อยๆ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ร่างกายผ่อนคลายลง

รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง เพียงแต่รอยยิ้มในครานี้ แฝงไว้ด้วยความโล่งใจและความชื่นชม

"ประธานหม่า คุณนี่ยอดเยี่ยมจริงๆ"