บทที่ 368 ความร้อนแรงของรุ่น "ซ่ง"

คนงานหนุ่มคนนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง เช็ดมือกับเสื้อโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะรับซองอั่งเปามาด้วยท่าทางขัดเขินเล็กน้อย

"ขอบคุณครับประธานหม่า! ไม่เหนื่อยเลยครับ!"

หม่าอวี่เถิงยิ้ม หันไปพูดกับทุกคน น้ำเสียงไม่ดังนักแต่ก็เพียงพอให้คนงานในจุดใกล้เคียงได้ยินกันทั่วถึง

"พี่น้องทุกคนครับ ผมรู้ว่าตรุษจีนทั้งทีแต่ต้องให้ทุกคนมาทำงานล่วงเวลา ผมเป็นเจ้านายที่ใช้ไม่ได้จริงๆ"

เขาโค้งคำนับเล็กน้อย