บทที่ 398 ซีเอ็นแคป

หลิวเจิ้นหัวเงียบไป ราวกับกำลังครุ่นคิดอย่างจริงจัง

เวลา ราวกับถูกยืดออกไปในวินาทีนี้

ในที่สุด เขาก็หยิบไมโครโฟนขึ้นมา

เขามองหม่าอวี่เถิง แววตาเผยให้เห็นถึงความชื่นชมอย่างไม่ปิดบัง

"ข้อเสนอของประธานหม่าในครั้งนี้..."