บทที่ 431 สิ้นสุดการเดินทางที่มัวตู

หยินซื่อเหยาหยิบชิ้นส่วนโลหะรูปวงแหวนบนโต๊ะขึ้นมา ส่งให้หม่าอวี่เถิง

"อย่างเช่นหัวจับไฟฟ้าสถิตชิ้นนี้ ใช้สำหรับดูดซับและยึดแผ่นเวเฟอร์ เพื่อหลบเลี่ยงสิทธิบัตรหลักหลายสิบฉบับของฟ่านหลินเซมิคอนดักเตอร์ ทีมงานของเราได้ออกแบบแผนงานมากกว่าห้าสิบแบบ ทำการทดลองแบบจำลองนับพันครั้ง ถึงได้ค้นพบเส้นทางนี้ในปัจจุบัน"

เขาชี้ไปที่แผนผังสิทธิบัตรขนาดใหญ่บนผนัง ด้านบนมีพื้นที่สีแดงทำเครื่องหมายไว้อย่างหนาแน่น

"พื้นที่สีแดงพวกนี้ ล้วนเป็นกำแพงสิทธิบัตรของบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างแอปพลายด์แมททีเรียลส์ ฟ่านหลิน และโตเกียวอิเล็กตรอนทั้งนั้น พวกเราก็เหมือนกำลังเต้นรำอยู่ในดงระเบิด ทุกก้าวที่เดิน ต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่เหยียบกับระเบิดเข้า"

"นี่ทำให้ความคืบหน้าในการวิจัยและพัฒนาของเราช้าลงอย่างมาก หลายครั้งพวกเรารู้อยู่เต็มอกว่าทางออกที่ดีที่สุดคืออะไร แต่ก็ใช้ไม่ได้ เพราะนั่นเป็นสิทธิบัตรของคนอื่น เราทำได้เพียงหาเส้นทางใหม่ ใช้วิธีที่ซับซ้อนกว่าและต้นทุนสูงกว่า เพื่อให้ได้ฟังก์ชันการทำงานที่เหมือนกัน"