บทที่ 460 ปรากฏตัวบนเวที

"ดังนั้น การพัฒนารถยนต์ไฟฟ้าที่ไม่ต้องพึ่งพาน้ำมัน สำหรับประเทศเราแล้ว มันไม่ได้เป็นแค่โจทย์ทางเลือกในการพัฒนาอุตสาหกรรม แต่มันคือโจทย์บังคับที่ต้องตอบในเรื่องความมั่นคงทางพลังงานครับ! ถึงอย่างไรเมื่อเทียบกับน้ำมันแล้ว พลังงานไฟฟ้าของประเทศเรา ไม่ว่าจะเป็นกำลังการผลิตหรือเทคโนโลยี ล้วนมีความปลอดภัยและควบคุมได้มากกว่าเยอะครับ"

พูดถึงตรงนี้ ว่านกังก็ถอนหายใจออกมา บนใบหน้าปรากฏร่องรอยความจนใจ

"เหตุผลมันก็คือเหตุผลนี้แหละ แต่พอฉันกลับมาประเทศเพื่อผลักดันเรื่องนี้ กลับต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากสารพัด ฉันไปหาค่ายรถของรัฐขนาดใหญ่พวกนั้น แต่ละแห่งล้วนไม่ค่อยให้ความสนใจนัก รู้สึกว่าตลาดยังไม่เติบโตเต็มที่ เทคโนโลยียังไม่ถูกครอบครอง ความเสี่ยงสูงเกินไป คิดไม่ถึงเลยว่า คนที่กล้าลุกขึ้นมาลองกินปูเป็นคนแรกอย่างแท้จริง จะเป็นบริษัทเอกชนอย่างพวกคุณ"

เขากลับไปนั่งลงที่เดิม มองดูหม่าอวี่เถิง แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความชื่นชม

ทว่า หม่าอวี่เถิงกลับไม่ได้แสดงความมองโลกในแง่ดีตามน้ำคำพูดของเขาเลย