บทที่ 519 การจัดการพนักงานโรงงาน

ถึงแม้ว่าเมื่อเทียบกับเงินทุนก้อนแรกที่เหมยตี้ทุ่มลงไป เงินแปดสิบล้านนี้จะนับเป็นเศษเงินไม่ได้ด้วยซ้ำ ถือเป็นการลงทุนที่ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง

แต่ในฐานะผู้ประกอบการที่มีเหตุผล เหอเหิงเจี้ยนรู้ดีว่าการหยุดขาดทุนให้ทันท่วงที ย่อมฉลาดกว่าการกอดความเพ้อฝันแล้วจมน้ำตายไปกับต้นทุนจมมากนัก

เขาวางถ้วยชาลง ความเฉียบขาดและการคิดคำนวณแบบขุนศึกเฒ่าแห่งสมรภูมิการค้าบนใบหน้าค่อยๆ จางหายไป ปรากฏรอยยิ้มอบอุ่นของผู้อาวุโสผู้สง่างามขึ้นมาอีกครั้ง

เหอเหิงเจี้ยนลุกขึ้นยืน เป็นฝ่ายยื่นมือไปหาหม่าอวี่เถิงก่อน

"ประธานหม่ายังหนุ่มยังแน่นแต่กลับมีอนาคตไกล มีความกล้าหาญ มีความรับผิดชอบ เครือเหมยตี้ตกลงตามแผนงานนี้"