บทที่ 530 พบจางหรูจิงอีกครั้ง

เซียวตวงหนาน ผู้จัดการทั่วไปของเหลยถิงชิป ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงานของหม่าอวี่เถิง ในมืออุ้มแฟ้มเอกสารปึกหนา สีหน้าเคร่งเครียด ข่าวการแพ้คดีและยอมความของตงซินอินเตอร์เนชันแนลแพร่สะพัดไปทั่ววงการแล้ว ภายในเหลยถิงชิปเองก็ระส่ำระสาย ในฐานะผู้จัดการทั่วไป ความกดดันที่เขาแบกรับในช่วงไม่กี่วันมานี้ไม่น้อยเลยทีเดียว หม่าอวี่เถิงนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ชี้ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม "นั่งสิ" เซียวตวงหนานนั่งลง วางแฟ้มเอกสารไว้บนตัก รอให้หม่าอวี่เถิงเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนา

หม่าอวี่เถิงไม่อ้อมค้อม "เรื่องตงซินอินเตอร์เนชันแนล คุณคงเห็นหมดแล้ว" เซียวตวงหนานพยักหน้า "สองเรื่องที่ผมให้คุณไปจัดการก่อนหน้านี้ คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว" เซียวตวงหนานเปิดแฟ้มเอกสาร ดึงรายงานที่เย็บเล่มเรียบร้อยแล้วฉบับหนึ่งส่งให้ "ประธานหม่า ภารกิจสองอย่างที่คุณสั่งการไว้ก่อนหน้านี้ ดำเนินการเสร็จสิ้นหมดแล้วครับ" เขาปรับน้ำเสียงให้มั่นคง เริ่มรายงาน "เรื่องแรก ข้อมูลทางเทคโนโลยีและข้อมูลประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการผลิตขนาด 65 นาโนเมตรของตงซินอินเตอร์เนชันแนล ทีมงานแกนหลักของเราได้ย่อยสลายและซึมซับไว้ทั้งหมดแล้วครับ เอกสารเทคโนโลยีที่สะสมมาในช่วงความร่วมมือก่อนหน้านี้ ซึ่งรวมถึงพารามิเตอร์กระบวนการ แผนการปรับปรุงอัตราของดี บันทึกการปรับจูนอุปกรณ์ ล้วนถูกจัดเก็บเข้าแฟ้มและแปลงเป็นของภายในเรียบร้อยแล้วครับ" หม่าอวี่เถิงเปิดดูรายงาน ไม่ได้เงยหน้าขึ้น "แล้วเรื่องที่สองล่ะ”

“เรื่องที่สองคือการตรวจสอบความเสี่ยงด้านสิทธิบัตรครับ" เซียวตวงหนานขยับตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงระมัดระวังยิ่งขึ้น "เรื่องนี้ใช้เวลานานที่สุดครับ ผมนำทีมลงมือเอง ตรวจสอบทุกขั้นตอนของเราตั้งแต่การออกแบบไปจนถึงการผลิตอย่างละเอียด เทคโนโลยี อุปกรณ์ วัสดุ และซอฟต์แวร์ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ถูกนำมาเปรียบเทียบกับฐานสิทธิบัตรสาธารณะและรายการความลับทางการค้าที่เป็นที่รับรู้แล้วของไถจีเตี้ยนทีละรายการครับ" เขาหยุดไปชั่วครู่ "พบจุดที่มีความเสี่ยงแฝงอยู่สามจุดครับ จุดแรกคือแผนงานกระบวนการเคลือบสารไวแสงแบบโคตติ้งที่พวกเราซื้อมาจากภายนอกในช่วงแรก แหล่งที่มาเทคโนโลยีของซัพพลายเออร์ยังไม่ชัดเจนพอ จุดที่สองคือชุดตัวแปรที่ใช้ในขั้นตอนการกัดกรด มีความทับซ้อนบางส่วนกับสิทธิบัตรรายการหนึ่งของไถจีเตี้ยน จุดที่สามคือวิศวกรคนหนึ่งของเราได้อ้างอิงข้อมูลจากบทความวิชาการที่ตีพิมพ์โดยไถจีเตี้ยนมาใช้เป็นเกณฑ์อ้างอิงในบันทึกช่วยจำทางเทคโนโลยีภายในที่เขาเขียนขึ้นก่อนหน้านี้ครับ"

นิ้วมือของหม่าอวี่เถิงหยุดอยู่ที่หน้าใดหน้าหนึ่งของรายงาน "จัดการแล้วหรือยัง”

“จัดการเสร็จสิ้นทั้งหมดแล้วครับ" คำตอบของเซียวตวงหนานเด็ดขาดฉับไว "แผนงานการเคลือบสารไวแสงแบบโคตติ้งได้เปลี่ยนมาใช้เวอร์ชันที่พวกเราวิจัยและพัฒนาขึ้นเองแล้วครับ ตัวแปรการกัดกรดก็ได้รับการปรับปรุงใหม่เพื่อหลบเลี่ยงขอบเขตสิทธิบัตรของไถจีเตี้ยน บันทึกช่วยจำทางเทคโนโลยีฉบับนั้นได้ถูกลบออกจากระบบภายในแล้ว และวิศวกรที่เกี่ยวข้องก็ได้รับการอบรมและตักเตือนเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วครับ" เขาปิดแฟ้มเอกสาร "ปัจจุบันบนสายการผลิตทั้งหมดของเหลยถิงชิป ไม่มีช่องโหว่ด้านสิทธิบัตรใดๆ ที่ไถจีเตี้ยนจะนำมาใช้ประโยชน์ได้อีกแล้วครับ" หม่าอวี่เถิงวางรายงานลง เอนหลังพิงเก้าอี้ เขามองเซียวตวงหนานแวบหนึ่ง "ที่ผมเคยเตือนคุณก่อนหน้านี้ ตอนนี้คิดว่ามีเหตุผลหรือยัง" เซียวตวงหนานยิ้มเฝื่อน "มีเหตุผล มีเหตุผลมากเลยครับ พูดกันตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะคุณให้ผมทำเรื่องนี้ล่วงหน้าหลายเดือน ขืนรอจนคำพิพากษาของตงซินออกมาแล้วค่อยลงมือ พวกเราคงจะปั่นป่วนกันน่าดู ไถจีเตี้ยนเพิ่งจะชนะคดีตงซินอินเตอร์เนชันแนล กำลังฮึกเหิมสุดๆ ใครจะรู้ว่าเป้าหมายต่อไปของพวกเขาจะเป็นใคร" หม่าอวี่เถิงไม่ได้รับคำ ความเงียบดำเนินไปไม่กี่วินาที เซียวตวงหนานกำลังจะลุกขึ้นขอตัว หม่าอวี่เถิงก็เปิดปากพูด "คุณออกไปก่อนเถอะ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง รอผมจัดการเสร็จแล้วค่อยคุยกับคุณ" หลังจากเซียวตวงหนานเดินออกจากห้องทำงานไป หม่าอวี่เถิงก็เรียกหลินเวยเลขาเข้ามา "ประธานหม่า มีอะไรให้รับใช้ครับ”