บทที่ 562 แรงดึงดูดบุคลากร

สิ้นเสียง ทั่วทั้งโซนพักผ่อนก็เงียบกริบไร้สรรพเสียง

ครู่ต่อมา ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่เริ่มปรบมือ

จากนั้น เสียงปรบมือก็ดังกระหึ่มขึ้นอย่างพร้อมเพรียงราวกับไฟลามทุ่ง กึกก้องไปทั่วทั้งพื้นที่ในพริบตา

โจวจื้อเหวินมองดูหม่าอวี่เถิง ประธานกรรมการหนุ่มที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน เมฆหมอกแห่งความหวาดกลัวที่ปกคลุมจิตใจของเขามาเนิ่นนาน ในที่สุดก็ถูกฉีกกระชากจนขาดกระจุยในวินาทีนี้

เขากำหมัดแน่น ขอบตาแดงเรื่อ ใช้แรงทั้งหมดที่มีปรบมือเสียงดังสนั่น