บทที่ 610 'ของขวัญ' ให้กับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีหนานฟาง

"ฟังท่านชี้แนะเพียงประโยคเดียว ดีกว่าอ่านหนังสือมาสิบปีจริงๆ ครับ!"

เซียวกวงหนานเดินเข้าไปจับมือเหลียงเมิ่งซ่งไว้แน่นด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพและซาบซึ้งใจจากก้นบึ้งของหัวใจ

หากไม่ใช่เพราะคำพูดของเหลียงเมิ่งซ่งในวันนี้ ทีมงานทั้งหมดของพวกเขาก็คงยังวิ่งตะบึงไปบนเส้นทางที่ผิดพลาด กว่าจะรู้ตัวว่าถึงทางตันก็คงสายเกินไปแล้ว

หม่าอวี่เถิงมองดูทุกอย่างอย่างเงียบๆ ตั้งแต่ต้นจนจบโดยไม่พูดอะไรเลย

ในขณะนี้ ในใจของเขามีเพียงคำสองคำ นั่นคือ มั่นคงแล้ว