บทที่ 72 มุ่งหน้าสู่เบอร์ลิน

เวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็ถึงวันที่ 1 ตุลาคม ในขณะที่ประชาชนชาวตงต้ากำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศแห่งความสุขในวันชาติ ร่างของหม่าอวี่เถิงกลับปรากฏขึ้นที่สนามบินนานาชาติเผิงเฉิง การมาออกบูธครั้งนี้เขาไม่ได้พาเกาเสียงมาด้วย เพราะศูนย์วิจัยของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลจะขาดหัวเรือใหญ่ไม่ได้ การเตรียมการผลิตแบตเตอรี่ แอล 2 ล็อตใหญ่ และการปรับปรุงเทคโนโลยีในขั้นต่อไป ยังจำเป็นต้องมีเขานั่งบัญชาการอยู่ ผู้ที่ติดตามเขามายังเบอร์ลินในครั้งนี้คือเจิงเจียหาว

ในฐานะสมาชิกแกนหลักของโปรเจกต์วิจัยแบตเตอรี่ แอล 2 ที่มีส่วนร่วมในทุกขั้นตอนตั้งแต่ทฤษฎีจนถึงการปฏิบัติ เจิงเจียหาวมีความเข้าใจในผลิตภัณฑ์ตัวนี้อย่างหาใครเทียบได้ยาก การให้เขาไปลงพื้นที่หน้างาน ไม่เพียงแต่จะช่วยตอบคำถามทางเทคนิคระดับลึกให้แก่ว่าที่ลูกค้าได้อย่างมืออาชีพที่สุด แต่ยังช่วยให้บุคลากรหลักด้านเทคนิคอย่างเขาได้สัมผัสบรรยากาศของงานแสดงสินค้าระดับโลกเพื่อเปิดหูเปิดตาอีกด้วย

สำหรับเจิงเจียหาว นี่คือการเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรกในชีวิต นั่งอยู่บนเครื่องบินโดยสารลำใหญ่ สัมผัสถึงแรงโน้มถ่วงที่เปลี่ยนไปขณะเครื่องไต่ระดับ ความรู้สึกของเขาปั่นป่วนไม่ต่างจากกลุ่มเมฆนอกหน้าต่าง ตื่นเต้น คาดหวัง ปะปนไปกับความประหม่าเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญกับความท้าทายที่ไม่รู้จัก "คุณหม่าครับ คุณว่า... แบตเตอรี่ แอล 2 ของเรา จะดึงดูดความสนใจในงานไอเอฟเอได้จริงเหรอครับ? ที่นั่นมีแต่บริษัทยักษ์ใหญ่ระดับโลกทั้งนั้นเลยนะครับ" เจิงเจียหาวมองออกไปนอกหน้าต่าง ถามด้วยความไม่มั่นใจ

หม่าอวี่เถิงยิ้ม ส่งขวดน้ำให้เขา "เจียหาว คุณต้องมั่นใจในผลงานของตัวเองสิ พารามิเตอร์ของ แอล 2 คุณรู้ดียิ่งกว่าผมซะอีก มันไม่ใช่คำถามว่า 'จะได้รับ' ความสนใจไหม แต่คำถามคือ 'จะได้รับความสนใจมากแค่ไหน' ต่างหาก" เขาเอนหลังพิงเบาะ น้ำเสียงผ่อนคลายแต่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่ห้ามปฏิเสธ "เรามาครั้งนี้ ไม่ได้มาเพื่อศึกษาดูงาน และไม่ได้มาเพื่อไล่ตามใคร แต่เรามาเพื่อบอกทุกคนว่า ในวงการแบตเตอรี่ลิเธียม เล่ยเถิงอินดัสเตรียลของเราคือผู้นำแล้วต่างหาก"

คำพูดของหม่าอวี่เถิงเปรียบเสมือนยาบำรุงหัวใจขนานเอก ที่ปัดเป่าความกังวลในใจของเจิงเจียหาวออกไปได้ในทันที เขากำหมัดแน่น นั่นสิ ผลิตภัณฑ์ที่เขาสร้างขึ้นมากับมือ มีประสิทธิภาพยอดเยี่ยมขนาดนั้น จะไปกังวลอะไร? คนที่ควรตื่นตระหนก คือคู่แข่งที่กำลังจะถูกแซงหน้าต่างหาก!

หลังจากบินข้ามทวีปมานานกว่าสิบชั่วโมง เครื่องบินก็ร่อนลงจอดอย่างนิ่มนวลที่สนามบินเทเกล กรุงเบอร์ลิน ทันทีที่เดินออกมาจากโถงผู้โดยสารขาเข้า หม่าอวี่เถิงก็เห็นหลี่ลี่ซินที่มารอรับ เธอสวมสูทผู้หญิงทะมัดทะแมง เกล้าผมขึ้นเรียบร้อย ดูมีพลังและกระฉับกระเฉง "ท่านประธาน วิศวกรเจิง เดินทางมาเหนื่อยแย่เลยนะคะ" หลี่ลี่ซินรับกระเป๋าเดินทางจากมือพวกเขา "คนที่เหนื่อยคือทัพหน้าที่มาก่อนอย่างพวกคุณต่างหาก" หม่าอวี่เถิงโบกมือ "โรงแรมเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?"

"เรียบร้อยแล้วค่ะ เป็นโรงแรมห้าดาวใกล้กับศูนย์แสดงสินค้า สะดวกต่อการพักผ่อนและการเดินทางค่ะ" หลี่ลี่ซินตอบกลับ "รถจอดอยู่ด้านนอกค่ะ เราไปโรงแรมกันก่อนดีไหมคะ ท่านกับวิศวกรเจิงจะได้ปรับเวลาพักผ่อนก่อน"

"ไม่" หม่าอวี่เถิงปฏิเสธข้อเสนอของเธอทันที "ยังไม่เข้าโรงแรม ไปที่ศูนย์แสดงสินค้าเลย ผมอยากเห็นสภาพการจัดบูธหน้างานก่อน" หลี่ลี่ซินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับคำ "ได้ค่ะ ท่านประธาน" ในใจของเธออดชื่นชมความทุ่มเทในงานของเถ้าแก่หนุ่มคนนี้ไม่ได้

คณะเดินทางมุ่งหน้าตรงสู่ศูนย์การประชุมนานาชาติเบอร์ลิน เมื่อเข้าสู่ฮอลล์จัดแสดง ภายใต้การนำของหลี่ลี่ซิน ไม่นานพวกเขาก็พบตำแหน่งบูธของเล่ยเถิงอินดัสเตรียลในโซนอุปกรณ์สื่อสาร วินาทีที่ได้เห็นบูธของจริง แม้แต่หม่าอวี่เถิงที่เคยเห็นแบบดีไซน์มาแล้ว ก็ยังเผยสีหน้าพึงพอใจออกมา บริษัทจัดงานท้องถิ่นได้ปรับรายละเอียดการออกแบบบางจุด ทำให้ภาพรวมดูดีกว่างานฮวาเฉิงเทรดแฟร์เมื่อปีที่แล้วเสียอีก โดยเฉพาะป้ายโลโก้รูปสายฟ้า "เล่ยเถิงอินดัสเตรียล" และตัวอักษรภาษาอังกฤษ "Thunder Power" ที่ด้านบนของบูธดูโดดเด่นสะดุดตามาก

"ทำได้ดีมาก" หม่าอวี่เถิงเอ่ยชมอย่างไม่หวงคำพูด "ลี่ซิน ผมพอใจผลงานของคุณและทีมงานมาก" ได้รับคำชมจากเจ้านาย หลี่ลี่ซินก็ยิ้มออกมา "เป็นหน้าที่ของเราอยู่แล้วค่ะ การจัดบูธราบรื่นดี คนในวงการที่เดินผ่านไปมาก็ดูสนใจบูธเราไม่น้อยเลยค่ะ"

"งั้นก็ดี" หม่าอวี่เถิงพยักหน้า สั่งงานรายละเอียดอีกเล็กน้อย จากนั้นจึงพาเจิงเจียหาวที่เริ่มมีอาการเหนื่อยล้าเดินทางไปพักผ่อนที่โรงแรม เพื่อเก็บแรงไว้วันเปิดงาน

วันเปิดงานไอเอฟเอ (IFA) อย่างเป็นทางการ ศูนย์การประชุมนานาชาติเบอร์ลินที่สร้างขึ้นตั้งแต่ยุค 70 คลาคล่ำไปด้วยฝูงชน ราวกับมหาสมุทรแห่งความรื่นเริง ผู้เข้าชม นักข่าว ตัวแทนจำหน่าย และฝ่ายจัดซื้อจากทั่วทุกมุมโลก เบียดเสียดกันจนเต็มฮอลล์ขนาดมหึมา อากาศอบอวลไปด้วยเสียงบทสนทนาหลากหลายภาษาและเสียงจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ ผสมปนเปกันอย่างคึกคัก

ที่หน้าบูธของเล่ยเถิงอินดัสเตรียล หลี่ลี่ซินกำลังนำทีมงานต้อนรับคู่ค้าที่เข้ามาสอบถามข้อมูลอย่างกระตือรือร้น หม่าอวี่เถิงเดินตรวจตราความเรียบร้อยรอบบูธ สั่งงานที่จำเป็นเสร็จแล้ว ก็สวมบทบาทเป็นผู้เข้าชมงานทั่วไป แทรกตัวเข้าไปในฝูงชน เริ่มเดินสำรวจงานอย่างสบายใจ

เขาเดินไปที่โซนคอมพิวเตอร์และเกมซึ่งอยู่ติดกับโซนอุปกรณ์สื่อสารเป็นที่แรก ทันทีที่เดินเข้าไป โลโก้สีน้ำเงินขนาดใหญ่ก็ดึงดูดสายตาเขา... อินเทล (Intel) กลางบูธ อินเทลกำลังเปิดตัวหน่วยประมวลผลรุ่นล่าสุด เพนเทียม 4 (Pentium 4) อย่างยิ่งใหญ่ พิธีกรใช้น้ำเสียงปลุกเร้า ประกาศก้องให้คนทั้งโลกได้รับรู้ถึงการมาถึงของยุคใหม่แห่งวงการพีซี มองดูโลโก้ "Intel Inside" ที่คุ้นตา หม่าอวี่เถิงอดรำพึงในใจไม่ได้ ซีพียูรุ่นนี้แหละ ที่จะวางรากฐานความเป็นเจ้าตลาดที่ไม่มีใครสั่นคลอนได้ของอินเทลไปอีกนับสิบปี

ไม่ไกลกันนัก บูธของ บลิซซาร์ด (Blizzard) ก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คนไม่แพ้กัน บนหน้าจอขนาดใหญ่กำลังฉายภาพเกมคลาสสิกที่จะเป็นตำนานไปอีกนานแสนนานอย่าง เดียโบล 2 (Diablo II) เกมเมอร์นับไม่ถ้วนยืนล้อมวงส่งเสียงฮือฮา แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนา ด้วยความรู้สึกรำลึกถึงความหลังในวัยเยาว์ หม่าอวี่เถิงเดินต่อไปยังโซนสินค้าดิจิทัลและเครื่องใช้ไฟฟ้า ซึ่งเป็นโซนที่คึกคักและเป็นหัวใจสำคัญที่สุดของงานไอเอฟเอ

เขาจงใจเดินช้าลงเมื่อผ่านบูธของ ซันโย และ พานาโซนิค สองยักษ์ใหญ่จากญี่ปุ่นยังคงนำเสนอสินค้าที่ตัวเองถนัด แต่ในส่วนของแบตเตอรี่ลิเธียม กลับไม่เห็นวี่แววของการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่เลย หม่าอวี่เถิงแอบดีใจลึกๆ ดูท่าความก้าวหน้าในการวิจัยของพวกนั้น จะถูกเขาทิ้งห่างไปแล้วจริงๆ

เมื่อเดินฝ่าฝูงชนเข้าไป ไม่นานเขาก็มาถึงใจกลางของโซนจัดแสดง พื้นที่จัดแสดงขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตรงหน้า ตัวอักษร "SONY" สี่ตัวที่คุ้นเคย ประกาศศักดาความเป็นเจ้าถิ่นอย่างชัดเจน หม่าอวี่เถิงกะด้วยสายตาคร่าวๆ พื้นที่จัดแสดงของโซนี่มีขนาดอย่างน้อย 1,500 ตารางเมตร แทบจะเทียบเท่าฮอลล์จัดแสดงย่อยๆ ฮอลล์หนึ่งเลยทีเดียว สมกับเป็นเจ้าตลาดสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ในยุคนี้ ต่อให้อยู่บนเวทีระดับท็อปอย่างไอเอฟเอ ก็ยังยึดครองตำแหน่งตรงกลาง (C-Position) ไว้อย่างเหนียวแน่น

ณ ใจกลางบูธที่ถูกห้อมล้อมด้วยแสงแฟลชและฝูงชน คือผลิตภัณฑ์เรือธงตัวใหม่ล่าสุดของพวกเขา... เครื่องเล่นเกมคอนโซล เพลย์สเตชัน 2 (PlayStation 2) เส้นสายตัวเครื่องที่ลื่นไหล ประสิทธิภาพการประมวลผลภาพอันทรงพลัง และภาพเกมที่สวยงามตระการตาบนจอสาธิต เรียกเสียงฮือฮาจากผู้ชมรอบข้างได้เป็นระลอก