บทที่ 772 ยอมขาดใจเพื่อความฝัน

หม่าอีม่านจัดแจงให้บรรดาน้องๆ เล่นเกมกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ราวกับเป็นผู้นำที่ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่ไกลออกไป หลี่เหวินหลาน ผู้เป็นแม่ของหม่าอวี่เถิงกำลังมองดูภาพนี้ด้วยรอยยิ้ม แววตาเต็มไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู

เธอดึงแขนเสื้อหม่าอวี่เถิงที่กำลังคุยกับญาติอยู่ข้างๆ แล้วเอ่ยเสียงเบา "ลูกดูอีม่านสิ ตอนนี้ยิ่งโตยิ่งดูเป็นพี่สาวมากขึ้นทุกที คุมน้องๆ ซะอยู่หมัดเลย"

หม่าอวี่เถิงมองตามสายตาของผู้เป็นแม่ บนใบหน้าก็เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ "เด็กคนนี้มีความคิดเป็นของตัวเองมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ"

หลี่เหวินหลานพยักหน้าด้วยความปลื้มใจ จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่อง ถามด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิงเล็กน้อย