บทที่ 779 คู่แข่งของหมิ่นตงสือไต้

เนิ่นนานทีเดียว เจิงเส้าจวินลุกขึ้นยืน เดินไปที่ริมหน้าต่าง ทอดมองวิศวกรหนุ่มสาวที่เดินขวักไขว่ไปมาอยู่ในนิคมอุตสาหกรรมเบื้องล่าง

เขานึกถึงตอนที่ตัดสินใจลาออกจากเอ็นทีแอล แล้วพาลูกน้องกระโจนเข้าสู่อุตสาหกรรมแบตเตอรี่ขับเคลื่อนอย่างเด็ดเดี่ยว

ในตอนนั้น จะมีใครคาดคิดบ้างว่าพวกเขาจะมาได้ไกลถึงเพียงนี้

ความเสี่ยง เป็นเงาตามตัวมาตั้งแต่วันแรกที่เริ่มต้นธุรกิจ

"ถ้ามัวแต่กลัวความเสี่ยง พวกเราก็ทำได้แค่เดินตามดมฝุ่นคนอื่นไปตลอดกาล"