บทที่ 143

การแข่งขันครั้งที่สี่: การประชุมฉุกเฉิน (4)

หลังจากการสืบสวนของตำรวจ ร่างกายของผมก็ฟื้นตัวด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ผมได้ยินหมอกระซิบกระซาบกันว่ามันคือปาฏิหาริย์ การได้ระบายความเครียดที่สะสมอยู่ออกไปมีส่วนช่วยอย่างแน่นอน

ในทางกลับกัน ความเจ็บปวดกลับลดลงช้ามาก เนื่องจากร่างกายของผมสมานตัวได้ดี ยาแก้ปวดที่ได้จึงถูกลดปริมาณลง แต่ความเจ็บปวดยังคงเท่าเดิม ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกัดปากทนเอาไว้ ถึงตอนนี้ผมชักไม่แน่ใจแล้วว่าอะไรคือทางเลือกที่ถูกกันแน่

จากนั้น คนสองคนที่มีสภาพดูน่าเวทนาไม่ต่างจากความรู้สึกของผมก็โผล่มาที่ห้องพักฟื้น

"พวกนายก็ป่วยเหมือนกันเหรอ"