บทที่ 147

การแข่งขันรอบที่สี่: ประกาศผลรอบไฟนอล (3)

วิกฤตมักมาเยือนโดยไม่ทันตั้งตัวเสมอ

ตอนซ้อมใหญ่ก็เหมือนกัน การแสดงที่ผมทำได้ฉลุยตอนซ้อม จู่ ๆ ก็รู้สึกหนักหนาสาหัสขึ้นมา

นั่นคือตอนที่ความเจ็บปวดเริ่มเกินจะทนไหว ถ้าพวก Spark สังเกตเห็นเข้า ต่อให้จวนเจียนจะเริ่มถ่ายทอดสด พวกนั้นก็คงลากตัวผมออกมาแน่ ผมเลยไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา แต่ตอนที่ยืนรออยู่หลังเวทีก่อนขึ้นแสดง ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะหมดสติไป

แค่สามนาทีเอง ทนแค่นี้มันจะไปยากอะไรนักหนา