บทที่ 200

ศูนย์ให้คำปรึกษา (1)

ในที่สุดคังกียอนก็ยอมเข้ารับคำปรึกษา

ผมได้ข่าวนี้จากชองซองบิน เพราะกียอนยังคงไม่ยอมปริปากคุยกับผม

เขาไม่ยอมลุกจากเตียงด้วยซ้ำ เอาแต่ห่อตัวมิดชิดอยู่ในผ้าห่ม และปฏิเสธที่จะสื่อสารกับผมโดยสิ้นเชิง

ด้วยเหตุนี้ ผมเลยไม่ได้เห็นหน้าเขาด้วยซ้ำจนกระทั่งออกมาทำงานในวันนี้ ฝีเท้าของผมหนักอึ้ง ทั้งที่เราไม่ได้กำลังมุ่งหน้าไปที่ฮันพยองอินดัสทรีแท้ ๆ