ตอนที่ 205
บทที่ 206
minibunny · 10,273 ตัวอักษร
โสตทัศนศึกษา
ในที่สุดกะทำงานวันศุกร์อันยาวนานของวอนแชฮีก็สิ้นสุดลงเสียที
เธอควรจะส่งเสียงเฮด้วยความดีใจ แต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงเหลือเลยแม้แต่น้อย มันเหนื่อยล้าเกินไปจริง ๆ
เมื่อหลายปีก่อน เธอคงลิงโลดที่วันศุกร์มาถึงพลางเฝ้ารอวันหยุดสุดสัปดาห์อันแสนวิเศษ ทว่าตอนนี้ สิ่งเดียวที่ต้องการคือนอนแผ่หลับยาวรวดเดียวตลอด 48 ชั่วโมงข้างหน้า
'ต้องไปตามติ่งด้อมแท้ ๆ แต่ชีวิตจริงดันมาเกะกะ... ลาออกจากชีวิตจริงเลยดีไหมเนี่ย'
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
