บทที่ 220

งานกีฬาสีที่แสนวุ่นวาย (1)

จะมีอะไรที่ทั้งง่ายแต่ก็ชวนปวดประสาทได้เท่ากับการมานั่งแพ็กของแยกทีละถุงอีกล่ะ

ต้องคอยเช็กให้ดีว่าไม่มีอะไรตกหล่น วางแผนลำดับการใส่ของเพื่อให้ปิดถุงแล้วออกมาดูดี แถมยังต้องผูกริบบิ้นให้หันออกไปในทิศทางที่ถูกต้องด้วย

มันเป็นแค่งานน่าเบื่อ ๆ แต่งานนี้ผมกลับถนัดเอาเรื่อง การทำงานในที่อย่างฮันพยองอินดัสทรีมอบประสบการณ์ด้านการแพ็กของให้ผมเพียบ ทั้งต้องคอยเตรียมของรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับงานอีเวนต์ของบริษัท แล้วยังต้องวิ่งวุ่นทำธุระให้คนอื่นอีก

ส่วนที่แย่ที่สุดของงานง่าย ๆ พวกนี้คือมันทั้งน่าเบื่อและไม่มีวันจบสิ้น เหตุผลเดียวที่ทำให้ผมมีแรงฮึดทำในครั้งนี้ก็เพราะเรากำลังเตรียมของพวกนี้เพื่อมอบให้แฟนคลับ ถ้าไม่อย่างนั้นป่านนี้ผมคงนั่งเหม่อตอนแกะถุงแก้วไปแล้ว