บทที่ 102 อิ๋งเจิ้ง: ว่าไงนะ? เป็นจ้าวเฟิงที่ช่วยพระพันปีไว้รึ?

"จ้าวจีผู้นี้คงจะเสียสติไปแล้วจริงๆ อาการหนักเกินเยียวยา เห็นหน้าข้าทีไรเป็นต้องหวาดผวาทุกที ทำอย่างกับข้าเป็นเจ้ากรรมนายเวรที่มาตามทวงหนี้ชีวิตอย่างนั้นแหละ"

เมื่อเห็นท่าทางของจ้าวจีเป็นเช่นนี้ถึงสองครั้งสองครา จ้าวเฟิงก็รู้สึกฉงนใจอยู่ไม่น้อย

ทว่า...

เมื่อนึกถึงเรื่องที่นางต้องทนเห็นลูกในไส้ทั้งสองคนถูกจับฟาดกับพื้นจนตายไปต่อหน้าต่อตา การที่นางจะเสียสติไปก็คงมิใช่เรื่องแปลกอันใด

จ้าวเฟิงจึงได้แต่บ่นอุบอิบอยู่ในใจ