บทที่ 107 เดิมพันจ้าวเฟิงรักษาเมือง! พระราชทานอำนาจสิทธิ์ขาดจากฉินหวัง!

"หวังเจี่ยน ท่านพูดจริงหรือ?"

"ในศึกพิชิตแคว้นหาน แม้จ้าวเฟิงจะสร้างผลงานได้โดดเด่น ทว่านั่นก็แสดงให้เห็นเพียงความห้าวหาญในการรบของเขาเท่านั้น มิได้พิสูจน์ว่าเขามีความสามารถในการเป็นแม่ทัพบัญชาการรบที่เก่งกาจ"

"การที่ท่านฝากฝังความปลอดภัยของอิ่งชวนไว้กับเขาเพียงคนเดียวเช่นนี้ ออกจะเสี่ยงเกินไปหน่อยกระมัง"

"ขุนศึกวัยสิบเจ็ดปี ท้ายที่สุดก็ยังอ่อนด้อยประสบการณ์เกินกว่าจะแบกรับภารกิจที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้" เหมิงอู่กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม แฝงนัยยะตักเตือน

"หากแคว้นเว่ยเปิดศึก เว่ยอู๋จี้ย่อมต้องนำทัพด้วยตนเองแน่นอน ความเก่งกาจของเว่ยอู๋จี้ หวังเจี่ยน ท่านเองก็น่าจะรู้ดี ชื่อเสียงอันโด่งดังของเขานั้น มิใช่ได้มาเพราะโชคช่วย ทว่าเขาคือยอดขุนพลผู้เชี่ยวชาญพิชัยสงครามอย่างแท้จริง" หวนอีร่วมผสมโรง