บทที่ 145 อิ๋งเจิ้ง: ข้าตั้งใจจะแต่งตั้งจ้าวเฟิงเป็นซั่งเจียงจวิน!

เมื่อได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวของอิ๋งเจิ้ง

ขุนนางแคว้นเยี่ยนที่คุกเข่าอยู่กลางท้องพระโรงก็หน้าซีดเผือด รีบกราบทูลว่า "กราบทูลฉินหวัง แคว้นเยี่ยนของเราสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของมหาฉินเสมอมาพะย่ะค่ะ การเคลื่อนทัพในครั้งนี้ไม่ใช่พระราชประสงค์ของฝ่าบาท ทว่าเป็นความดื้อรั้นขององค์รัชทายาทแคว้นเยี่ยนแต่เพียงผู้เดียวพะย่ะค่ะ"

"ฝ่าบาทตรัสว่า แคว้นเยี่ยนของเรายินดีชดใช้ให้แก่มหาฉินพะย่ะค่ะ"

"และนอกจากค่าชดเชยแล้ว ต่อให้ฉินหวังต้องการชีวิตขององค์รัชทายาทแคว้นเยี่ยน แคว้นเยี่ยนของเราก็จะไม่ปริปากบ่นแม้แต่คำเดียวพะย่ะค่ะ"

"ขอฉินหวังทรงโปรดประทานอภัยด้วยเถิดพะย่ะค่ะ"