บทที่ 170 ซักไซ้ไล่เลียงให้ถึงที่สุด!

"หากเขาเป็นภรรยาของจ้าวอู่ตามที่บันทึกทะเบียนราษฎร์ระบุไว้จริงๆ และจ้าวเฟิงกับน้องสาวเป็นบุตรของจ้าวอู่ผู้นั้น พวกเขาย่อมต้องได้รับพระราชทานที่ดินอย่างแน่นอน"

"ทว่าสิ่งที่พวกเขาใช้ประทังชีวิตมาตลอด กลับเป็นที่ดินที่ได้รับความเมตตาจากผู้อื่นตามที่อิงเอ๋อร์บอก"

"ข้ารู้ดีว่าอาฟางไม่มีวันทำเช่นนั้น"

"นางครองตัวเป็นโสดมาตลอด" อิ๋งเจิ้งคิดในใจด้วยความตื่นเต้น

แม้ลึกๆ เขาจะเชื่อมั่นในตัวอาฟาง ทว่าคำเตือนของตุ้นรั่วก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว