บทที่ 206 สำแดงวรยุทธ์ต่อหน้าบุตรชาย! องค์เหนือหัวทรงตกอยู่ในอันตราย!

ยามเมื่อได้สดับรับฟังคำกราบทูลรายงานเยินยอของบุตรชาย

บนใบหน้าของเซี่ยตงเอ๋อร์พลันปรากฏรอยยิ้มอันอบอุ่นสายหนึ่งผุดขึ้นมา

"การเดินทางกลับคืนสู่บ้านเกิดเมืองนอนในหนนี้ เจ้าจัดสรรวางระบบเตรียมการจะพำนักอาศัยอยู่เนิ่นนานปานใดกันเล่า?" เซี่ยตงเอ๋อร์เอ่ยถามด้วยความห่วงใย

"ภารกิจศึกสงครามในยามนี้ได้รับการจัดการจนสงบเรียบร้อยราบรื่นดีแล้วพะย่ะค่ะ"

"อย่างน้อยที่สุด ข้าพระพุทธเจ้าก็สามารถปักหลักใช้ชีวิตพำนักอาศัยอยู่ ณ หัวเมืองซาชิวแห่งนี้ได้เนิ่นนานถึงหนึ่งเดือนเต็มพะย่ะค่ะ" จ้าวเฟิงยิ้มรายงาน