บทที่ 226 สภาพอันน่าเวทนา!

แคว้นเยี่ยน แดนเหนือ! พื้นที่ที่เคยอุดมสมบูรณ์ บัดนี้เต็มไปด้วยราษฎรที่หนีตาย ตามท้องถนนหนทาง เต็มไปด้วยผู้คนที่อพยพ ทั้งชายหญิง คนชราและเด็ก ต่างพาครอบครัวหลบหนี หลายคนแทบไม่มีเวลาเก็บข้าวของ เพียงมุ่งหน้าลงใต้ด้วยความหวังจะรอดชีวิต

เวลาเพียงหนึ่งเดือนเศษ แดนเหนือของเยี่ยนถูกคนต่างเผ่าตีแตกไปกว่าสิบเมือง พวกมันเข่นฆ่าผู้คนและทำชำเราสตรีประดุจสัตว์ป่า แดนเหนือทั้งหมดตกอยู่ในสภาวะอพยพ มุ่งหน้าลงใต้เพื่อแสวงหาที่พึ่งพิง

นับแต่เยี่ยนหวังมีพระราชโองการให้ถอนกำลังทหารชายแดนออกไป ทหารที่เหลือในเมืองต่างๆ ก็มีไม่ถึงหนึ่งหมื่นนาย เป็นเพียงทหารท้องถิ่นที่รักษาความสงบ เมื่อต้องเผชิญกับคนต่างเผ่าถึงสองแสนนาย พวกเขาจะต้านทานได้อย่างไร ต่อให้คนต่างเผ่าจะไม่ชำนาญการตีเมือง แต่ด้วยจำนวนคนที่มีมากกว่ามหาศาล พวกมันก็บุกยึดเมืองได้สำเร็จ ราษฎรตาดำๆ นอกจากจะหลบหนี หรือผู้ที่กล้าหาญจะลุกขึ้นสู้กับคนต่างเผ่า ท้ายที่สุดการต่อสู้นั้นก็เป็นเพียงการนำชีวิตไปทิ้งโดยเปล่าประโยชน์

"เร็วเข้า! คนต่างเผ่าอยู่ข้างหลังแล้ว หากถูกพวกมันตามทันเราตายแน่”

“หนีไป!"