บทที่ 236 จ้าวเฟิง: คลังสมบัติ ช่วงเวลาแห่งการเก็บเกี่ยว!

ห่าฝนธนูดั่งพายุโหมกระหน่ำ ลงมาพร้อมกับลูกธนูอาบพลังปราณที่จ้าวเฟิงยิงสกัดอย่างต่อเนื่อง ราชสำนักที่ดูมั่นคงและมีการป้องกันแน่นหนากว่าชนเผ่าอื่นแห่งนี้ กลับถูกทำลายลงในชั่วพริบตา

ทัพม้าฉินบุกทะลวง มุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางราชสำนักด้วยจิตสังหาร ธนูนับหมื่นถูกระดมยิงประหนึ่งห่าฝน ลงมาทั่วทั้งราชสำนัก ทหารคนต่างเผ่าจำนวนนับไม่ถ้วนสิ้นชีพท่ามกลางห่าธนูนั้น

ยามนั้น ราชสำนักตงหูยังมิใช่ยามดับไฟพักผ่อน ราษฎรตงหูจำนวนมากต่างแตกตื่นหนีตายอย่างโกลาหล จนทำตะเกียงน้ำมันคว่ำ เปลวเพลิงจึงลุกลามไหม้กระโจมอย่างรวดเร็ว

ทว่าจ้าวเฟิงมิได้นำพา เป้าหมายเดียวของเขาคือการทำลายราชสำนักตงหูแห่งนี้ เพื่อบั่นทอนแสนยานุภาพของตงหูจนมิอาจลงใต้ได้อีกตลอดห้าปี

เสียงแหวกอากาศของลูกธนูที่มองไม่เห็นในยามค่ำคืนดังก้องอย่างต่อเนื่อง สำหรับคนต่างเผ่า สิ่งนี้คือเสียงแห่งความตาย ยามเผชิญกับห่าธนูจากทัพฉิน แม่ทัพคนต่างเผ่าตะโกนสั่งการด้วยความคลุ้มคลั่ง "พลธนู ระดมยิง!”