บทที่ 238 จ้าวเฟิง: พี่น้องทั้งหลาย กลับบ้านเรากันเถอะ!

มหาฉิน, ชายแดนแผ่นดินเยี่ยน! เมื่อมองไปเบื้องหน้า อนุสรณ์สถานแห่งชัยชนะที่ถูกสร้างขึ้นจากศีรษะของศัตรูจนกลายเป็นภูเขาลูกใหญ่ปรากฏแก่สายตา ณ ทุ่งหญ้าแห่งนี้

สถานที่แห่งนี้ห่างจากเซียงผิงของมหาฉินเพียงไม่กี่ลี้ เวลาผ่านไปหลายเดือน กลิ่นเหม็นเน่าที่เคยคละคลุ้งเริ่มเลือนหายไป บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาวโพลน ยิ่งขับให้ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

"ในที่สุดก็ได้กลับมาแล้ว" เมื่อเห็นอนุสรณ์สถานแห่งชัยชนะที่สูงตระหง่านราวกับภูเขาอยู่เบื้องหน้า จ้าวเฟิงก็เผยรอยยิ้มออกมา

จากนั้น เขายกทวนป้าหวางในมือขึ้นสูงแล้วตะโกนก้องอย่างกังวานว่า "พี่น้องทั้งหลาย ข้าพาพวกเจ้ากลับบ้านเรากันเถอะ" คำว่ากลับบ้านในครั้งนี้ ทำให้ทหารกล้าหลายพันนายที่อยู่เบื้องหลังจ้าวเฟิงต่างสะเทือนใจ

"กลับบ้านแล้ว”