บทที่ 244 เลื่อนสองบรรดาศักดิ์! แต่งตั้งเป็นเจ้าเมือง? ราชสำนักสั่นสะเทือน! อิ๋งเจิ้งผู้เปี่ยมด้วยค

ท่ามกลางราชสำนักเต็มไปด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์และคำด่าทอที่มุ่งตรงไปยังฉุนอวี่เยว่ หากเป็นเมื่อก่อนที่ฉุนอวี่เยว่โจมตีจ้าวเฟิงด้วยเหตุผลอื่น พวกเขาคงขี้เกียจจะต่อปากต่อคำด้วย

แต่ครั้งนี้จ้าวเฟิงสร้างเกียรติประวัติให้แก่ประเทศชาติ ทั้งยังสังหารศัตรูเพื่อล้างแค้นให้เผ่าพันธุ์ นับเป็นวีรบุรุษที่สมศักดิ์ศรีอย่างแท้จริง แม้แต่ความดีความชอบระดับนี้ยังถูกฉุนอวี่เยว่หยามเหยียด ทำให้ขุนนางหลายคนไม่อาจทนอยู่เฉยได้อีกต่อไป

อีกทั้งสิ่งที่ฉุนอวี่เยว่พูดนั้นก็น่าขันเกินไป ความเมตตา? ความเมตตาที่มีต่อศัตรู? แล้วพวกคนต่างเผ่าเหล่านี้เคยมีความเมตตาต่อราษฎรผู้บริสุทธิ์ที่ไร้ทางสู้บ้างหรือไม่?

ในยามนี้ ฉุนอวี่เยว่เองก็เริ่มตระหนักถึงความผิดพลาดและตื่นตระหนก เมื่อเผชิญกับคำวิจารณ์รุมเร้าจากทั่วทุกทิศในราชสำนัก ใบหน้าของเขาก็เผยความตื่นตระหนกออกมา เดิมทีเขาเพียงต้องการหาเหตุผลมาขัดขวางไม่ให้จ้าวเฟิงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกั๋วเว่ย เมื่อเห็นท่าทางของพระราชาที่ดูคล้อยตาม เขาจึงไม่อาจอดใจที่จะโพล่งออกมา

"ท่านขุนนางทั้งหลาย”