บทที่ 273 แต่งตั้งกั๋วเว่ย! ตีเมืองหลวงแคว้นฉู่แตก!

เมื่อได้ยินเสียงคำรามของราชาแห่งฉู่ ทหารสื่อสารที่คุกเข่าอยู่ภายในท้องพระโรงก็ตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและหวาดกลัว: "ทูลฝ่าบาท ท่านแม่ทัพชวีจางประมาทกองทัพฉิน ไม่ยอมใช้กำลังพลที่มีอยู่ตั้งรับในเมืองชวีเฉิง แต่กลับนำทัพออกไปสู้รบกับกองทัพฉินนอกเมือง จึงถูกท่านอู่หวานจวินจ้าวเฟิงแห่งแคว้นฉินตีแตกพ่าย กองทัพสามแสนนายพินาศย่อยยับพะย่ะค่ะ"

สิ้นคำพูดนี้ บรรยากาศในราชสำนักแคว้นฉู่ก็ราวกับถูกสายฟ้าฟาด "เจ้าว่าอะไรนะ?”

“ไม่ยอมตั้งรับในเมือง แต่กลับนำทัพออกไปสู้รบกับกองทัพฉินนอกเมืองงั้นหรือ?" ราชาแห่งฉู่เบิกตากว้าง แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

"เป็นเช่นนั้นจริงพะย่ะค่ะ" ทหารสื่อสารตอบเสียงสั่น

สายตาของราชาแห่งฉู่หันไปมองคนของตระกูลชวี เพราะชวีจางคือบุตรชายของเขา เมื่อต้องเผชิญกับสายตาของขุนนางทั้งราชสำนัก เขาก้มหน้าลง ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา การทิ้งความได้เปรียบจากการตั้งรับในเมืองแล้วออกไปสู้รบกับกองทัพฉิน ซ้ำยังเป็นกองทัพอู่หวานแห่งแคว้นฉินเสียด้วย เรื่องโง่เขลาเช่นนี้เขาไม่กล้าแม้แต่จะยอมรับ