บทที่ 288 เซี่ยงอวี่! จางเหลียง! ใต้หล้ารวมเป็นหนึ่ง!

ขอเพียงจ้าวเฟิงไม่เข้าใจผิด ทุกอย่างก็ถือว่าดี โฮ่วเซิ่งกังวลจริงๆ ว่าจ้าวเฟิงจะเข้าใจผิดคิดว่าแคว้นฉีเป็นผู้ส่งมือสังหารเหล่านี้มา หากเป็นเช่นนั้น ไม่ว่าจะอธิบายอย่างไรก็คงเปล่าประโยชน์ "นายท่าน”

“มือสังหารทั้งหมดถูกกำจัดสิ้นแล้ว”

“ไม่มีองครักษ์ผู้ใดได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต" จางหมิงควบม้าเข้ามา รายงานด้วยความเคารพ จ้าวเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็กวาดสายตามองไปยังประชาชนที่มุงดูอยู่สองข้างทาง รวมถึงผู้คนที่ยังมีสีหน้าหวาดกลัว "ข้าอยู่ที่นี่แล้ว เหล่ากบฏที่เหลือรอด หากพวกเจ้ายังต้องการจะสังหารข้า ก็จงฉวยโอกาสนี้เสีย หากพลาดโอกาสในวันนี้ไปแล้ว จะไม่มีโอกาสอีกแล้วนะ" หลังจากกวาดสายตามองรอบหนึ่ง จ้าวเฟิงก็ตะโกนเสียงดังกึกก้อง ในที่ลับ เหล่ากบฏที่ไม่ได้เผยตัวออกมา เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวเฟิง ต่างก็รู้สึกโกรธแค้นและเคียดแค้นอยู่ในใจ นับตั้งแต่การทำลายแคว้นหานเป็นต้นมา ทุกแคว้นที่มหาฉินบุกเข้าทำลาย ล้วนมีจ้าวเฟิงเข้าไปมีส่วนร่วมทั้งสิ้น ขุนนางของแคว้นต่างๆ ที่ตายด้วยน้ำมือของจ้าวเฟิงนั้นมีจำนวนนับไม่ถ้วน สำหรับเหล่ากบฏแล้ว จ้าวเฟิงคือผู้ที่มีหนี้เลือดอยู่มากมายมหาศาล อาจกล่าวได้ว่า เหล่ากบฏต่างเคียดแค้นจ้าวเฟิงเข้ากระดูกดำ ถึงขั้นอยากจะสับร่างของเขาเป็นชิ้นๆ เลยทีเดียว

ในบ้านพักหลังหนึ่ง "ไอ้สารเลว”

“ไอ้โจรฉินบัดซบ”