ตอนที่ 344 ดูดกลืนโชคชะตา เลื่อนขั้นเป็นราชวงศ์! ค่ายกลเก้ามณฑล เปิด!

เทพเซียน พุทธะ! จุดประสงค์หลักในการแย่งชิงโชคชะตา ก็เพื่อช่วยส่งเสริมการบำเพ็ญเพียร ยิ่งโชคชะตาแข็งแกร่ง ก็ยิ่งช่วยส่งเสริมการบำเพ็ญเพียรได้มาก เหมือนกับจ้าวเฟิงในตอนนี้ ที่ได้รับโชคชะตาแห่งวิถีมนุษย์มาคุ้มครอง ยิ่งมหาฉินแข็งแกร่ง โชคชะตาแห่งวิถีมนุษย์ก็ยิ่งแข็งแกร่ง และจ้าวเฟิงก็จะได้รับโชคชะตามาคุ้มครองมากขึ้นผ่านอำนาจแห่งวิถีมนุษย์ ซึ่งมีประโยชน์อย่างมากในการเพิ่มคุณสมบัติทั้งหมด ส่วนเทพเซียน นอกจากจะใช้วิธีที่ป่าเถื่อนที่สุดอย่างการเลี้ยงดูมนุษย์เป็นอาหารแล้ว อีกวิธีหนึ่งก็คือการแสวงหาความศรัทธา ให้มนุษย์ศรัทธาในตัวพวกเขา พวกเขาก็จะได้รับโชคชะตา การที่พระถังซัมจั๋งเดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎก ก็ด้วยเหตุผลนี้แหละ แย่งชิงโชคชะตา "ความตั้งใจขององค์รัชทายาท”

“ตรงกับใจข้าพอดี" อิ๋งเจิ้งพูดขึ้นช้าๆ และพยักหน้าเห็นด้วยทันที เซียนและพุทธ ล้วนต้องการทำลายมหาฉิน และใช้ประชาชนในแผ่นดินเสินโจวเป็นอาหาร เซียนและพุทธแบบนี้ ยังคิดจะมาเผยแพร่ความศรัทธาในแผ่นดินเสินโจวอีกหรือ? เป็นไปไม่ได้หรอก โชคชะตาของมหาฉิน จะไม่มีวันมอบให้เซียนและพุทธเด็ดขาด "เสด็จพ่อ”

“ตั้งแต่มหาฉินทำลายหกแคว้นเป็นต้นมา มีทหารหาญนับไม่ถ้วนที่สละชีพเพื่อชาติ”

“ทหารเหล่านี้จะต้องให้ประชาชนมหาฉินไม่มีวันลืม และควรได้รับเครื่องหอมบูชาจากประชาชนมหาฉินตลอดไป”

“ลูกอยากจะสร้างสุสานวีรชน สร้างอนุสาวรีย์วีรชน เพื่อให้ทหารได้รับเครื่องบูชาตลอดไป" จ้าวเฟิงเสนอขึ้นทันที ในเมื่อต้องการตัดขาดการบูชาเซียนและพุทธในมหาฉิน จ้าวเฟิงก็ขอสร้างความศรัทธาขึ้นมาใหม่เสียเลย อำนาจของกษัตริย์คือความศรัทธา วีรชนคือที่พึ่งพิง ด้วยวิธีนี้ จะทำให้ประชาชนมหาฉินทุกคนมุ่งมั่นในวิชาวรยุทธ์ ไม่เคารพเซียนและพุทธ เคารพเพียงอำนาจของกษัตริย์และวีรชนทหารมหาฉินเท่านั้น "ภูเขาหลี่ซานเป็นอย่างไร?" อิ๋งเจิ้งยิ้ม และถามขึ้นทันที "ฝ่าบาท”