ตอนที่ 422 ฮ่าวเทียนชิงพลังปฐมกาลสีม่วง! ไท่ซ่างลงมือ!

ในขณะนี้! ไม่ใช่แค่หยางเจี้ยนที่สัมผัสได้ บรรดายอดฝีมือระดับกึ่งนักบุญ (จุ่นเซิ่ง) ที่เฝ้าดูการต่อสู้อยู่ ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังระดับกึ่งนักบุญขั้นสูงสุด (จุ่นเซิ่งต้าหยวนหม่าน) ที่พุ่งตรงไปยังวงล้อมการต่อสู้นั้นเช่นกัน "หวังหมู่ (เจ้าแม่หวังหมู่) ลงมือแล้ว”

“รอมาตั้งหลายวันเพิ่งจะลงมือ สมกับเป็นหวังหมู่จริงๆ”

“คราวนี้ คงจะสำเร็จแน่ๆ”

“ขอแค่ท่านเทียนตี้ (ฮ่าวเทียน) นำพลังปฐมกาลสีม่วง (หงเหมิงจื่อชี่) กลับไปที่สวรรค์เทียนถิงได้ ทุกอย่างก็คงตกอยู่ในกำมือของสวรรค์เทียนถิง" ผู้เฝ้าดูหลายคนก็คิดได้เช่นนี้ในทันที คนในมักจะหลงทาง ส่วนคนนอกมักจะมองเห็นชัดเจน คงจะเป็นเช่นนั้นกระมัง ในความว่างเปล่าบริเวณนั้น การต่อสู้ของบรรดายอดฝีมือระดับสูงยังคงดำเนินต่อไป เพียงแต่ผ่านการต่อสู้มาหลายวัน แม้จะเป็นถึงยอดฝีมือระดับสูงของฟ้าดิน พวกเขาก็เริ่มอ่อนล้า พลังเวทก็ลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ได้มีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงเหมือนตอนแรก พวกเขาต่อสู้กัน แย่งชิงพลังปฐมกาลสีม่วงไปมา แต่ก็ไม่มีใครสามารถพามันหนีไปได้ เพราะนี่คือรากฐานแห่งการบรรลุธรรมเป็นนักบุญ (เซิ่งเหริน) ใครที่ยอมแพ้ก็เท่ากับรนหาที่ตาย เพราะหากปล่อยให้มีคนเอามันไป และใช้มันก้าวขึ้นเป็นนักบุญได้สำเร็จ คนที่ร่วมแย่งชิงในวันนี้ก็คงต้องถูกฆ่าล้างบางทั้งหมด ทุกคนที่ต่อสู้อยู่ในที่นี้ล้วนมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน แม้ตนเองจะไม่ได้พลังปฐมกาลสีม่วง ก็ต้องไม่ให้คนอื่นได้ไป ไม่เช่นนั้นภัยพิบัติจะตามมาในภายหลัง ในขณะนี้! พระพุทธองค์ทั้งสามของนิกายพุทธ, หมิงเหอ (ผู้เฒ่าทะเลเลือด), คุนเผิง (ปีศาจปลา/นกยักษ์) และฮ่าวเทียน กำลังต่อสู้กันอย่างชุลมุน มหาราชทั้งสี่ของสวรรค์เทียนถิง ก็กำลังปะทะกับเจิ้นหยวนจื่อและซีหวังหมู่ แต่คู่ต่อสู้ของแต่ละคนก็ไม่ได้ตายตัว เพราะทันทีที่มีใครพยายามเอื้อมมือไปคว้าพลังปฐมกาลสีม่วง ก็จะถูกคนอื่นๆ รุมโจมตีทันที และคู่ต่อสู้ก็จะเปลี่ยนไป แต่ในตอนนั้นเอง! เหนือความว่างเปล่า ปิ่นปักผมสีทองเล่มหนึ่งก็พุ่งลงมาจากฟ้า กรีดความว่างเปล่าทั้งสี่ทิศรอบพลังปฐมกาลสีม่วงให้แยกออก ตัดขาดความว่างเปล่าไปถึงล้านลี้ ตามมาด้วย ฝ่ามือยักษ์ก็ปรากฏขึ้น คว้าพลังปฐมกาลสีม่วงไว้ในมือ "แย่แล้ว”

“เหยาฉือ (หวังหมู่) ลงมือแล้ว" ตัวเป่า (พระตถาคต), หมิงเหอ และคนอื่นๆ หน้าเปลี่ยนสีทันที ก่อนเริ่มการต่อสู้ เมื่อเห็นว่าเหยาฉือไม่ปรากฏตัว พวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่ตอนนี้เหยาฉือกลับโผล่มาอย่างกะทันหัน และชิงพลังปฐมกาลสีม่วงไปอย่างอาจหาญ นี่คือสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดหรือเตรียมใจมาก่อน จากนั้น ฝ่ามือยักษ์ก็พกพลังปฐมกาลสีม่วงหนีไป มุ่งตรงไปยังสวรรค์เทียนถิง "ท่านพี่ รีบกลับสวรรค์เทียนถิง" เสียงของเหยาฉือดังก้องไปทั่วความว่างเปล่า และส่งตรงถึงหูของฮ่าวเทียน เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของฮ่าวเทียนก็ปรากฏรอยยิ้มแห่งความยินดี เขาปรายตามองเหล่ายอดฝีมือรอบๆ อย่างผู้ชนะ พร้อมกับสะบัดมือ ฟันกระบี่ออกไป โดยมีเจดีย์ฮ่าวเทียน (ฮ่าวเทียนทา) คอยปกป้อง ฮ่าวเทียนไม่คิดจะอยู่ต่อสู้ต่อ เขารีบพุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่สวรรค์เทียนถิงทันที "ถอย" มหาราชทั้งสี่ของสวรรค์เทียนถิงเห็นดังนั้น ก็พากันถอยหนีเช่นกัน "จะปล่อยให้ฮ่าวเทียนได้พลังปฐมกาลสีม่วงไปไม่ได้เด็ดขาด”