ตอนที่ 427 มหาฉินจะจัดงานเลี้ยงลูกท้อสวรรค์! สวรรค์เทียนถิงก็จะจัดเช่นกัน

การทำศึกปราบปรามสวรรค์เทียนถิงในครั้งนี้ กษัตริย์มนุษย์ทุกพระองค์ต่างก็เห็นประจักษ์ด้วยตาตนเอง นอกจากความกล้าหาญชาญชัยของทหารมหาฉินที่เป็นมนุษย์ทั่วไปแล้ว ยังมีความห้าวหาญในการเข่นฆ่าของทหารเผ่าจิ่วหลี (จิ่วหลีจู๋) อีกด้วย พวกเขาแสดงร่างของเผ่าแม่มด (อูจู๋) ออกมา ร่างกายขยายใหญ่โตดั่งขุนเขา เหยียบย่ำทหารสวรรค์จนแหลกสลาย พลังการต่อสู้นั้นไม่ธรรมดาเลยทีเดียว ในอดีต มนุษย์เผ่าแม่มด (เหรินอู) ซึ่งถือเป็นสายหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แม้จะมีสายเลือดของเผ่าแม่มด แต่ก็ไม่ได้ถูกนับว่าเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างแท้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอดีตที่ชือโหยว (ชือโหยว) ผู้นำมนุษย์เผ่าแม่มด ได้ทำสงครามแย่งชิงอำนาจกษัตริย์กับซวนหยวน (ซวนหยวน) จนเกิดการนองเลือด ทำใหมมนุษย์ต้องล้มตายเป็นจำนวนมาก เหตุการณ์นั้นยิ่งทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์รังเกียจมนุษย์เผ่าแม่มดมากขึ้น หลังจากชือโหยวพ่ายแพ้ ซวนหยวนก็ออกคำสั่งเนรเทศเผ่าจิ่วหลี รวมถึงมนุษย์เผ่าแม่มดทั้งหมดไปยังดินแดนรกร้างทางตอนใต้ (หนานจิ้ง) ไม่ให้เข้าร่วมกับเผ่าพันธุ์มนุษย์กระแสหลักอีกเลย มิหนำซ้ำ กษัตริย์องค์ต่อมายังใช้กระถางทั้งเก้า (จิ่วติ่ง) กดทับโชคชะตาของเผ่าจิ่วหลี เพื่อไม่ให้พวกเขาหลุดพ้นจากพันธนาการได้ตลอดกาล แน่นอนว่า ในที่สุด ผนึกกระถางทั้งเก้าก็ถูกทำลายลงโดยจ้าวเฟิง ทำให้เผ่าจิ่วหลีได้กลับมารวมเป็นหนึ่งเดียวกับเผ่าพันธุ์มนุษย์อีกครั้ง เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ความบาดหมางระหว่างเผ่าพันธุ์มนุษย์ในอดีตก็สิ้นสุดลง และกลายเป็นเพียงอดีตไปแล้ว

"ข้าน้อยเข้าใจแล้ว”

“เผ่าพันธุ์แม่มด เป็นกลุ่มที่ข้าน้อยคิดจะดึงมาเป็นพันธมิตรจริงๆ”

“ไม่ใช่แค่ในนรกภูมิ แต่รวมถึงเผ่าพันธุ์แม่มดในทวีปเป่ยจวี้หลูโจวด้วย" จ้าวเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม เส้นทางของมหาฉินคือการทำสงคราม ขยายอาณาเขต ยึดครองดินแดนในฟ้าดิน และให้ทุกสรรพสิ่งยอมสวามิภักดิ์ อนาคตของมหาฉินย่อมต้องมีเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นแกนหลัก และมีเผ่าพันธุ์อื่นๆ เป็นผู้ใต้บังคับบัญชา หลักการนี้จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

"เผ่าพันธุ์แม่มดและเผ่าพันธุ์ปีศาจ (เยาจู๋) ในทวีปเป่ยจวี้หลูโจว ถูกนักบุญเนรเทศไปในอดีต และมีค่ายกลกางกั้นอยู่ การจะให้พวกเขาออกมาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย”