ตอนที่ 435 ประโยชน์ของกระจกสวรรค์ลี้ลับ! จ้าวเฟิงบุกเขาคุนหลุน!

แสงจากกระจกสวรรค์ลี้ลับ (เทียนเสวียนจิ้ง) สาดส่องลงบนร่างของหยางฉาน (พระแม่ซานเซิ่งหมู่) และอ๋าวทิงซิน (องค์หญิงเผ่ามังกร) เพียงชั่วพริบตา แสงสว่างวาบก็เปล่งประกายออกมาจากร่างของหยางฉาน ราวกับว่าเบื้องลึกของนางถูกกระจกสวรรค์ลี้ลับมองทะลุจนหมดสิ้น "ผู้บำเพ็ญเพียรสายเซียนเผ่าพันธุ์มนุษย์ ไม่มีตราประทับกระจกสวรรค์ลี้ลับ ระดับพลังต้าหลัวจินเซียน (เซียนทองคำอมตะ) ขั้นสูงสุด" นายกองระดับห้าพัน (อู่เชียนเจียง) ที่ประจำการอยู่ที่นั่นหรี่ตาลง เมื่อได้รับข้อมูลจากกระจกสวรรค์ลี้ลับทันที ในเวลาเดียวกัน เมื่อกระจกสวรรค์ลี้ลับสาดส่องลงบนร่างของอ๋าวทิงซิน เงาสะท้อนมังกรทองก็ปรากฏขึ้นบนผิวกระจก พร้อมกับมีข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา: "ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามังกร ไม่มีตราประทับกระจกสวรรค์ลี้ลับ ระดับพลังต้าหลัวจินเซียนขั้นต้น" ข้อความนี้ส่งตรงเข้าไปในใจของนายกองระดับห้าพันเช่นกัน ในวินาทีที่ข้อความปรากฏขึ้น สีหน้าของนายกองระดับห้าพันก็เปลี่ยนไป เขาระมัดระวังตัวขึ้นมาทันที "จัดทัพ" นายกองระดับห้าพันตะโกนก้อง ทันใดนั้น ทหารองครักษ์รักษาเมืองหลวงที่อยู่รอบๆ ก็มารวมตัวกัน จ้องมองหยางฉานและอ๋าวทิงซินด้วยสายตาระแวดระวัง พลังปราณแห่งค่ายกลทหาร (จวินฮุนจ้านเจิ้น) ก่อตัวขึ้นอย่างมองไม่เห็น "เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งลงมือ”

“พวกเราไม่มีเจตนาร้าย" หยางฉานเห็นดังนั้น ก็รีบอธิบายทันที "พลังของพวกเจ้าสูงส่งนัก พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่เมืองหลวงของมหาฉินย่อมมียอดฝีมือคอยคุ้มครอง”

“หากพวกเจ้าคิดจะรุกรานมหาฉิน พวกเราก็จะสู้จนตัวตาย" นายกองระดับห้าพันตวาดเสียงเย็น "พวกเราไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อมหาฉินเลย”

“ที่มาที่นี่ ก็เพื่อมาพบกับจ้าวเฟิง องค์รัชทายาทของมหาฉิน”

“พวกเรารู้จักเขา" หยางฉานรีบอธิบายเพิ่มเติม ส่วนอ๋าวทิงซินที่มองดูทหารมหาฉินเหล่านี้ ก็อดไม่ได้ที่จะทึ่งในใจ: "มหาฉินสามารถกวาดล้างกองทัพสวรรค์ที่มาบุกรุกได้ทั้งหมด ไม่ใช่แค่เพราะความแข็งแกร่งของจ้าวเฟิงเพียงคนเดียว แต่ยังเป็นเพราะความสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของพวกเขาด้วย ทหารเหล่านี้มีเพียงคนเดียวที่ก้าวเข้าสู่ระดับเซียน ส่วนที่เหลือยังเป็นแค่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับปุถุชน แต่พวกเขากลับไม่เกรงกลัวพวกเราเลยแม้แต่น้อย" ในตอนนั้นเอง! เหนือความว่างเปล่า มีลำแสงหลายสายพุ่งตรงมา แสงแห่งพุทธะ พลังแห่งวิถีวรยุทธ์ กลิ่นอายแห่งเซียน กลิ่นอายทั้งสามสายปรากฏขึ้น พร้อมกับแรงกดดันที่ทำให้ความว่างเปล่าแทบจะหยุดนิ่ง เมื่อมองขึ้นไป ประชาชนที่อยู่ด้านล่างต่างก็มีสีหน้าเคารพยำเกรง "ท่านคงอู้ (คงอู้ต้าซือ) ผู้คุ้มครองแห่งมหาฉิน”