บทที่ 447 นิกายพุทธตื่นตระหนก จินฉานจื่อกลับชาติมาเกิดในมหาฉินแล้ว

ภายในตำหนักใหญ่แห่งวัดต้าเหลยอิน

เหวินซูยืนอยู่ตรงใจกลางตำหนัก ก้มหน้าต่ำลงเล็กน้อย บนหน้าผากปรากฏหยาดเหงื่อเย็นเยียบซึมออกมาอย่างแผ่วเบา

สายตาของเขาไม่กล้าจ้องมองไปที่พระตถาคตตัวเป่าซึ่งประทับอยู่บนฐานดอกบัวสูงตระหง่าน ในใจรู้สึกกระวนกระวายอย่างยิ่ง

นี่จะให้ข้าอธิบายต่อองค์พระตถาคตอย่างไรดี

เดิมทีกำหนดการกลับชาติมาเกิดของจินฉานจื่อในแต่ละภพชาติล้วนถูกกำหนดไว้หมดสิ้นแล้ว โดยจะต้องกลับชาติมาเกิดในดินแดนภายใต้การปกครองของสวรรค์เทียนถิงในทวีปตงเซิ่งเสินโจว แต่บัดนี้กลับมาเกิดในดินแดนภายใต้การปกครองของราชสำนักมหาฉินไปเสียได้ เหวินซูรู้สึกตื่นตระหนกอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับเรื่องนี้อย่างไร