บทที่ 468 เหยาฉือเดือดดาล วิถีสวรรค์สำแดงเดช!

แต่เมื่อนึกถึงสถานการณ์ของสวรรค์เทียนถิงในตอนนี้

ไท่ป๋อจินซิงก็ยังไม่ยอมถอดใจ และกำลังจะเอ่ยปากอ้อนวอนอีกครั้ง ทว่ากลับถูกพระตถาคตตัวเป่ายกพระหัตถ์ขึ้นห้ามไว้เสียก่อน ความเสื่อมรุ่งของสวรรค์เทียนถิง ย่อมมีเหตุและผลของมัน

เจ้าจงกลับไปเถิด และนำความไปกราบทูลพระแม่เหยาฉือรวมถึงมหาจักรพรรดิท่านอื่นๆ ด้วยว่า วันหน้าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับราชสำนักมหาฉิน จงระมัดระวังตัวให้มาก

ไท่ป๋อจินซิงถอนหายใจยาว โค้งคำนับให้แก่พระตถาคตตัวเป่า หันหลังกลับด้วยความเศร้าสร้อย และลากฝีเท้าอันหนักอึ้งเดินออกจากวัดเหลยอินไป

องค์พระตถาคต