บทที่ 514 ความคลุ้มคลั่งของซุนหงอคง!

“จริงสิ”

จู่ ๆ ราวกับมีประกายความคิดวาบผ่านห้วงสมองของซุนหงอคง ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขารีบเอ่ยถามว่า “ทางฉินถิงเคยลงมือกับเผ่าปีศาจของพวกเราหรือไม่? ปฏิบัติเช่นเดียวกับสวรรค์หรือเปล่า?”

“แม้ฉินถิงจะมีมนุษย์เป็นผู้นำ ทว่าการปฏิบัติต่อเผ่าปีศาจของพวกเรา กลับเสมอภาคไร้อคติอย่างแท้จริง”

ราชาปีศาจผู้หนึ่งซึ่งมีร่างกำยำแข็งแกร่ง อีกทั้งรอบกายยังแผ่พลังปีศาจอันหนักหน่วง รีบก้าวออกมาหนึ่งก้าวแล้วตอบอย่างนอบน้อมว่า “บริเวณทะเลบูรพา มีเผ่าปีศาจจำนวนมากเลื่อมใสในชื่อเสียง จึงมุ่งหน้าไปยังเขตแดนของฉินถิง”

เขาหยุดเล็กน้อย แววตาฉายความใฝ่ฝันขึ้นมา ก่อนกล่าวต่อว่า “เพียงก้าวเข้าสู่เขตแดนของฉินถิง ก็สามารถประทับตราประจำตัวของตนลงบนศาสตราวิเศษที่เรียกว่ากระจกเทียนเสวียน และได้รับกระจกเทียนเสวียนรอง ตราประทับนี้มีฐานะไม่ต่างจากใบผ่านทาง”