บทที่ 602 จ้าวเฟิงออกจากวิหารผานกู่

เมื่อคิดเรื่องเหล่านี้จนกระจ่าง เฮ่าเทียนก็ยกมือโบก โต๊ะหินที่แตกสลายกลับคืนสู่สภาพเดิม ก่อนกล่าวว่า “ในเมื่อพระตถาคตมีความตระหนักเช่นนี้ จักรพรรดิผู้นี้ก็วางใจแล้ว”

“ไม่ทราบว่าในความเห็นของพระตถาคต พวกเราควรดำเนินการอย่างไร?”

ร่างแยกกุศลของตถาคตกลับลงนั่งอีกครั้ง แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “จ้าวเฟิงผู้นี้ อาตมาเคยส่งคนไปสืบเรื่องของเขานานแล้ว สติปัญญาและกลอุบายของเขาแทบไม่ต่างจากปีศาจ ส่วนพลังยิ่งลึกล้ำเกินคาดเดา กับดักธรรมดาย่อมใช้กับเขาไม่ได้ผล”

“หากต้องการสังหารเขา จำต้องมีเงื่อนไขสามประการ”

“ประการแรก เหยื่อล่อที่เขาไม่อาจปฏิเสธ และจำต้องเดินทางไปด้วยตนเอง”