บทที่ 613 พลังของจ้าวเฟิง ทัดเทียมอริยะ

อิ๋งเจิ้งยืนอยู่ใต้วิหคเร้นลับแห่งโชคชะตา ฉลองพระองค์จักรพรรดิสีดำพลิ้วไหวเองโดยไร้ลม ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นกวาดมองพระพุทธะทั้งสามอย่างเฉยชา ก่อนเอ่ยอย่างเย็นเยียบว่า

“อาศัยพวกเจ้า ก็มีคุณสมบัติพิพากษาเราหรือ?”

สิ้นเสียง

อิ๋งเจิ้งรวบนิ้วเป็นกระบี่ ชี้เบา ๆ ไปยังโลกแดนพุทธะที่กำลังกดทับลงมา

โฮก!