บทที่ 143 ขอเงิน

ครั้งนี้เป็นเรื่องงาน หลิงโหยวไม่ได้นั่งรถไฟไปคนเดียว แต่ให้ลู่เหยาเตรียมรถไว้ให้

ประมาณสิบโมงกว่าๆ หลิงโหยวและอีกสองคนก็มาถึงเมืองซงหมิง หลิงโหยวไม่ต้องการให้คนขับรถและลู่เหยารู้ว่าเขาจะไปที่ไหน จึงชวนทุกคนไปกินข้าวก่อน

หลังจากทั้งสามคนกินข้าวเสร็จแล้ว หลิงโหยวก็บอกให้พวกเขาไปเดินเล่นในเมืองก่อน แล้วค่อยนัดเจอกันตอนเย็น ซึ่งทำให้คนขับรถและลู่เหยารู้สึกงงๆ แต่ลู่เหยาเป็นคนฉลาดกว่าจึงไม่ได้ถามอะไรมากนัก แต่ตกลงทันที

เมื่อหลิงโหยวแยกจากทั้งสองคนแล้ว เขาก็เรียกแท็กซี่ไปที่สำนักงานรัฐบาลประจำมณฑลทันที

เมื่อมาถึงหน้าประตูของสำนักงานรัฐบาล หลิงโหยวก็จ่ายเงินแล้วลงจากรถ จากนั้นก็เดินไปที่หน้าต่างของป้อมยาม คุณลุงหยางที่เฝ้าประตูอยู่ก็ถามด้วยท่าทางที่ดูขี้เกียจว่า “มีอะไรหรือเปล่า”