บทที่ 149 ตีงูต้องตีที่จุดตาย

เมื่อทีมงานพิเศษนำตัวเจียว่านเสียงและคนอื่นๆ ลงมาที่ชั้นล่าง ด้านนอกอาคารเล็กๆ ก็เต็มไปด้วยผู้คนซึ่งล้วนแต่เป็นเจ้าหน้าที่ของตำบลที่อาศัยอยู่ในอาคารเล็กๆ แห่งนี้

แน่นอนว่าในนั้นก็มีหลิงโหยวและคนอื่นๆ ด้วย คือเมื่อสักครู่เขาได้แจ้งให้หวงกว๋อเทาและหยวนเมิ่งทราบ แล้วหวงกว๋อเทาและหยวนเมิ่งก็เรียกทุกคนมา

เมื่อเจียว่านเสียงเพิ่งเดินออกมาจากประตูอาคาร และเห็นคนเหล่านี้ เขาก็ใช้มือที่สวมกุญแจมือปิดหน้าโดยสัญชาตญาณ ส่วนหลิวเลี่ยงและเตียวหย่งกุ้ยที่อยู่ข้างหลังเมื่อเห็นฉากนี้ก็รีบปิดหน้าเช่นกัน ไม่กล้าโผล่หัวขึ้นมา

เมื่อเจียว่านเสียงเดินมาถึงข้างๆ หลิงโหยว เขาก็ลดแขนลงอย่างกะทันหัน หยุดเดินแล้วมองไปที่หลิงโหยวด้วยความโกรธ “ไอ้หนู เป็นนายใช่ไหม”

หลิงโหยวถอยหลังไปสองก้าว ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยกมุมปากขึ้นแล้วยิ้มให้เขา