บทที่ 152 โรคหลอดเลือดสมอง

จากนั้น ฉินซงไป๋ก็เริ่มอธิบายให้หลิงโหยวฟังก่อนว่า “ท่านพ่อของท่านรัฐมนตรีหลิน คุณตาหลิน เป็นคนเหอตงของเราครับ หลังจากเกษียณแล้วก็มาใช้ชีวิตบั้นปลายที่ภูเขาเฟิ่งไหลแห่งนี้ แต่เมื่อเช้านี้อยู่ๆ ก็เกิดโรคหลอดเลือดสมองขึ้น ตอนนี้หมอจากโรงพยาบาลหลายแห่งในมณฑลถูกเชิญมาหมดแล้ว และก็กำลังพิจารณาแผนการรักษาอยู่ แต่บังเอิญคุณอยู่ที่เหอตง ผมเลยคิดว่าอยากให้คุณมาดูด้วยว่าจะพอมีวิธีที่ดีกว่านี้ไหม”

หลิงโหยวได้ฟังแล้วก็เข้าใจสถานการณ์ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมองหลินเจียซิ่นแล้วกล่าวว่า “ผมขอเข้าไปดูคุณตาหลินได้ไหมครับ”

แม้ว่าหลินเจียซิ่นจะมีความไม่เชื่อใจในตัวหมอหนุ่มอย่างหลิงโหยว แต่เพื่อเห็นแก่หน้าฉินซงไป๋ เขาก็ยังลุกขึ้นแล้วกล่าวว่า “ฉันจะพาคุณไป”

หลิงโหยวเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน จากนั้นทั้งสามคนก็เดินออกจากห้องหนังสือไป

เมื่อมาถึงห้องนั่งเล่น หมอทั้งเจ็ดแปดคนเมื่อเห็นฉินซงไป๋และหลินเจียซิ่นออกมา ต่างก็ลุกขึ้นยืน แล้วพยักหน้าทักทายคนทั้งสอง