บทที่ 184 ม่านหมอก

ดังนั้นหลังจากบรรยากาศระหว่างทั้งสองชะงักงันไปครู่หนึ่ง จ้าวเฉิงกังก็ดูเหมือนจะตัดสินใจเรื่องสำคัญบางอย่างได้ จากนั้นเขาจึงเอ่ยปากขึ้น "ช่วงที่ผ่านมา ฉันได้ยินมาว่าเสี่ยวหลิงกับนายอำเภอหลวี่มีความคิดเห็นไม่ตรงกันเรื่องงานงั้นหรือ"

หลิงโหยวได้ยินดังนั้น ในใจก็ร้องบอกว่า 'ใช่แล้ว' ดูเหมือนว่านี่แหละคือประเด็นหลักที่แท้จริงของจ้าวเฉิงกัง ตอนที่เขานั่งรออยู่ในห้องรับรอง ในใจก็แอบคาดเดาเอาไว้แล้ว เขาเดาว่าจ้าวเฉิงกังน่าจะเล็งเห็นเรื่องที่เขาไม่ลงรอยกับหลวี่ชางซาน ถึงได้เป็นอย่างที่เจ้าหน้าที่แซ่เฉินคนนั้นบอก ว่าคนที่จ้าวเฉิงกังเรียกพบเป็นคนแรกก็คือเขา พอเป็นแบบนี้ หลิงโหยวก็เข้าใจเรื่องราวทะลุปรุโปร่งทันที

แต่มีคำกล่าวโบราณว่าไว้ ระมัดระวังไว้ก่อนย่อมปลอดภัยกว่า ตอนนี้ทั้งหลิงโหยวและจ้าวเฉิงกังต่างก็อยู่ในช่วงหยั่งเชิงซึ่งกันและกัน ดังนั้นเขาจึงตอบไปว่า "ก็ไม่ได้มีความขัดแย้งอะไรหรอกครับ เพียงแต่คนเขาลือกันไปเองจนดูรุนแรงเท่านั้นเอง"

แต่จ้าวเฉิงกังไม่คิดจะยอมปล่อยฟางช่วยชีวิตอย่างหลิงโหยวไปง่ายๆ จึงกล่าวต่อ "การมีความคิดเห็นเรื่องงานไม่ตรงกัน ย่อมเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อยครั้ง ถ้ามีความคิดเห็นอะไร ก็สามารถบอกฉันได้เต็มที่เลยนะ อย่าได้เก็บเอาไปคิดมากเป็นภาระใจเลย"

เมื่อจ้าวเฉิงกังพูดมาถึงตรงนี้ ก็แทบจะเรียกได้ว่าหงายไพ่บนมือแล้ว เขาได้ยื่นกิ่งมะกอกแห่งมิตรภาพเข้าไปในอ้อมอกของหลิงโหยวแล้ว รอเพียงแค่ให้หลิงโหยวคว้ามันเอาไว้เท่านั้น